Osoby otyłe, które próbują zrzucić zbędne kilogramy

Według nowego badania, osoby otyłe, które próbują zrzucić zbędne kilogramy, często ponoszą porażkę. Ponad jedna czwarta osób żyjących z otyłością, które próbowały schudnąć, zdołała stracić znaczną ilość kilogramów rok później. Nowe badanie prowadzone przez dr Marca Evansa i innych badaczy z University Hospital Cardiff, przyjrzało się informacjom na temat 1,850 otyłych dorosłych o średniej wieku 52 lat, z których 79% stwierdziło, że próbowało schudnąć w ciągu ostatniego roku. W nowym badaniu, prezentowanym na Europejskim Kongresie Otyłości w Holandii, zbadano dorosłych z Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Włoch i Hiszpanii. Osoby, które próbowały stosować diety (72%), zaczęły również ćwiczyć, przeszły operację odchudzającą, próbowały leków lub korzystały z aplikacji cyfrowych. Naukowcy odkryli, że wśród tych, którzy próbowali zrzucić wagę, 73,4% nie osiągnęło "klinicznie znaczącej" utraty wagi. Mimo to, jak donosi Wales Online, osoby, które poddały się operacji, najprawdopodobniej straciły na wadze - połowa z nich straciła co najmniej 5% masy ciała. Osoby korzystające z cyfrowych aplikacji zdrowotnych (32%) straciły na wadze, a trzy na dziesięć osób, które uczestniczyły w usługach odchudzających - zrzuciły kilogramy. Dodatkowo 30% osób, które przyjmowały leki lub podjęły ćwiczenia, straciło klinicznie znaczącą ilość wagi, a inni, którzy rozpoczęli dietę o kontrolowanej lub ograniczonej ilości kalorii, stracili znaczną ilość wagi. Badacze stwierdzili jednak, że osoby, które mieszały metody odchudzania - na przykład ćwiczenia i dietę z kontrolą kalorii - miały większe szanse na osiągnięcie utraty wagi. 22% osób, które próbowały jednej strategii odchudzania, zrzuciło znaczną część masy ciała, w porównaniu z 33%, które stosowały kombinację narzędzi odchudzających. "Wyniki naszego badania wskazują, że chociaż większość dorosłych osób z otyłością aktywnie próbuje zmniejszyć swoją wagę, stosując różne strategie, większość z nich nie odnosi sukcesu" - powiedział dr Evans. "Podkreśla to potrzebę zwiększenia wsparcia i rozwiązań w zakresie kontroli wagi". "I chociaż wpływ otyłości na zdrowie jest dobrze znany, nasze odkrycie, że znaczna część dorosłych z otyłością wydaje się mieć podwyższone ryzyko hospitalizacji lub operacji z powodu wielu chorób podstawowych, niewątpliwie dodaje poczucie pilności w rozwiązywaniu problemu rosnącej epidemii otyłości w Europie". Odrębne badanie opublikowane na konferencji wykazało, że wpływ utraty lub przybrania na wadze na poważne problemy zdrowotne wśród osób otyłych zależy od ich wskaźnika masy ciała (BMI). Profesor Kamlesh Khunti, z Centrum Badań nad Cukrzycą na Uniwersytecie w Leicester, przeanalizował dane dotyczące 422 642 dorosłych osób w Wielkiej Brytanii z otyłością w latach 2001-2010i również kieruje badaniem. Naukowcy porównali, jak zmiana wagi wpłynęła na ryzyko rozwoju 13 powikłań związanych z otyłością, do których należą: bezdech senny, wysokie ciśnienie krwi, zakrzepy, zawały serca, astma i depresja. Uczestnicy byli śledzeni przez średnio siedem lat. Utrata wagi wydawała się wpływać na pacjentów z niższymi i wyższymi wynikami BMI inaczej. W przypadku ataku serca, nieregularnego rytmu serca i niewydolności serca, osoby z najwyższym początkowym BMI (z 50) uzyskały największe korzyści z utraty wagi. Ale ci z BMI 30, utrata wagi wydawał się zbierać więcej korzyści. Na przykład osoby o BMI 30, które straciły około piątej części swojej całkowitej masy ciała, miały o 56% niższe ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2, jednak ryzyko to spadło tylko o 39% w przypadku osób o BMI 50. Profesor Khunti powiedział: "Jeśli celowa utrata masy ciała u osób z otyłością o niższym BMI wynoszącym około 30 jest szczególnie korzystna dla zdrowia, a przyrost masy ciała potencjalnie szkodliwy, powinniśmy skupić się na leczeniu otyłości na wcześniejszym etapie choroby".

Zarządzanie wagą jest jednym z najgorętszych tematów

Zarządzanie wagą jest nieustannie jednym z najgorętszych tematów rozmów między pacjentami i lekarzami. Nie tylko może ona wpływać na poczucie własnej wartości, ale jest też często kluczowym wskaźnikiem ogólnego stanu zdrowia. Pacjenci często przychodzą z pytaniami o produkty dietetyczne, które widzą w Internecie lub o najnowszą modę dietetyczną, ale jako pracownik służby zdrowia chcesz zaoferować zdrowe, holistyczne alternatywy, które wspierają podstawowe ścieżki metaboliczne, a nie produkty, które uniemożliwiają systemom organizmu wykonywanie tego, co powinny robić. Irvingia gabonensis (IG) lub African Mango jest opcją, do której wielu lekarzy zwraca się w celu kontroli wagi i ogólnego stanu zdrowia. Chociaż nie jest częścią mango, African Mango lub Bush Mango jest zachodnioafrykańską rośliną, która otrzymuje swoją nazwę od owoców przypominających mango, cenionych za ich bogate w tłuszcz, błonnik i białko nasiona. Badania kliniczne wykazały, że ekstrakt z nasion afrykańskiego mango może wspomagać kontrolę wagi poprzez zwiększenie tempa metabolizmu oraz poprzez poprawę sytości (hamowanie apetytu). Źródło składników odżywczych musi być brane pod uwagę, choć. Istnieje mnóstwo generycznych suplementów African Mango na rynku, z których większość nie ma certyfikatu GRAS African Mango. Poprzez wsparcie różnych szlaków metabolicznych, suplementacja IG może pomóc osobom, które zmagają się z kontrolą wagi. Badania na ludziach pokazują, że nowy ekstrakt z nasion African Mango może wpływać na tkankę tłuszczową, wagę i obwód talii u osób z nadwagą. Badacze nie tylko zaobserwowali utratę tkanki tłuszczowej, ale również wzrost poziomu markerów takich jak białko C-reaktywne, leptyna i adiponektyna. Naukowcy uważają, że African Mango ekstrakt z nasion może pomóc w regulacji dehydrogenazy glicerolu-3-fosforanu, która odgrywa rolę w lipogenezie i magazynowaniu komórek tłuszczowych. Ponadto, niski poziom hormonu adiponektyny jest związany z wyższą zawartością tłuszczu w organizmie. Badania wykazują wyraźną regulację ekspresji adiponektyny przy suplementacji IG. Oprócz kontroli wagi, Irvingia gabonensis może również wspomagać zdrowie układu sercowo-naczyniowego i odpowiedź na insulinę, co czyni ją doskonałym kandydatem do ogólnego wsparcia zdrowia. Wyniki badania z 2008 roku wykazały, że nowy ekstrakt z nasion Irvingia gabonensis może odgrywać znaczącą rolę w regulacji adipogenezy poprzez ukierunkowanie genu PPAR gamma, który jak wiadomo przyczynia się do przyrostu masy ciała u ludzi. Naukowcy sprawdzili wpływ ekstraktu z pestek afrykańskiego mango na PPAR gamma, adiponektynę i leptynę wykorzystując adipocyty 3T3-L1 myszy jako model do badań nad biologią komórek tłuszczowych. Naukowcy zaobserwowali znaczące obniżenie ekspresji adipogennych czynników transkrypcyjnych, jak również białek specyficznych dla adipocytów, a także znaczne podwyższenie poziomu adiponektyny.