Utrzymanie szczupłej sylwetki to główny temat wokół figury

Utrzymanie szczupłej sylwetki to główny temat wokół figury. Wiele badań pokazuje: Połowa niemieckich kobiet była już na co najmniej jednej diecie. Wielu mężczyzn również próbuje pozbyć się wybrzuszonych kilogramów. Zasadniczo wydaje się, że ludzkie ciało zostało zaprogramowane przez ewolucję, aby gromadzić tłuszcz, a nie go rozkładać" - mówi ekspert ds. metabolizmu prof. dr Andreas Pfeiffer z Niemieckiego Instytutu Żywienia Człowieka. "Szczególnie w krajach, gdzie jedzenie jest wszechobecne, a odsetek osób aktywnych fizycznie maleje, rośnie liczba osób z nadwagą". Pojawia się więc pytanie: Jak to działa, by zachować szczupłą sylwetkę? "Sama dieta nie zapewnia szczupłej sylwetki na całe życie. Wręcz przeciwnie, wydaje się, że crash dieta wręcz zwiększają ryzyko ponownego przytycia - ostrzega ekspert od metabolizmu. Powód: nasz metabolizm ma różne mechanizmy, aby chronić swoje zapasy energii w brzuchu, nogach i pośladkach. Jeśli drastycznie zmniejszysz ilość przyjmowanych kalorii, przełącza się na program awaryjny, obniża podstawową przemianę materii i zużywa mniej energii. "Po osiągnięciu swojej docelowej wagi, wiele osób wraca do jedzenia w sposób, w jaki robili to wcześniej. Znowu raczą się masłem na chlebie czy śmietanką w kawie i stopniowo wpadają z powrotem w stare nawyki żywieniowe. Ale organizm nadal pracuje na tylnym palniku i natychmiast przechowuje dodatkowe kalorie w depozycie tłuszczu. Fatalne jest to, że z każdą dietą błyskawiczną metabolizm szybciej przestawia się na tę funkcję ekonomiczną - ostrzega prof. Pfeiffer. Badanie przeprowadzone w USA pokazuje, że efekt ten można zmierzyć jeszcze sześć miesięcy później. Osoby dotknięte chorobą doświadczają tego wagowego jo-jo wiele razy w swoim życiu. Nierzadko zdarza się, że po każdym kolejnym razie waga pokazuje więcej. Badanie DAK wykazało, że 55 procent z nich po diecie ponownie przybiera na wadze. To, co pozostałe 45 procent zrobiło dobrze, to jest właśnie to, o co chodzi!

U około 70 procent mężczyzn z zaburzeniami erekcji istnieją przyczyny fizyczne

Erekcja to właściwie cud: powstaje w wyniku skomplikowanej interakcji naczyń krwionośnych, układu nerwowego, hormonów i mięśni. I każdy z tych zawodników może "pójść na luz". Przyczyny impotencji mogą być zatem bardzo różne i to zarówno fizyczne, jak i psychiczne. U około 70 procent mężczyzn z zaburzeniami erekcji istnieją przyczyny fizyczne (głównie choroby). Dzieje się tak zwłaszcza w grupie wiekowej 50+. U pozostałych mężczyzn za impotencję odpowiadają przyczyny psychologiczne. Czasami jest to połączenie obu tych czynników, ponieważ problemy psychologiczne mogą zaostrzyć ograniczenia fizyczne do tego stopnia, że mężczyzna nie może mieć erekcji w ogóle - a to z kolei szkodzi męskiej pewności siebie i tożsamości: jeśli nie możesz uzyskać erekcji przez dłuższy czas, szybko czujesz się jak tylko połowa mężczyzny. Lęk przed ponowną porażką męskości z kolei wzmacnia zaburzenia erekcji - tworząc w ten sposób błędne koło. Choroby układu krążenia: Zwapnienie naczyń (stwardnienie tętnic, miażdżyca) jest najczęstszą przyczyną impotencji. Choroba wieńcowa (CHD), wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie) i wysoki poziom cholesterolu (hipercholesterolemia) również mogą wywołać zaburzenia erekcji. Impotencję może wywołać także choroba tętnic obwodowych (pAVD), której główną przyczyną jest palenie papierosów. Otyłość ma również negatywny wpływ na naczynia. Związek między miażdżycą a impotencją jest następujący: jeśli tętnice są zwapnione, do penisa dociera niewystarczająca ilość krwi. I odwrotnie, krew może też zbyt szybko wypływać z penisa, a czasem zdarzają się obie te sytuacje. Zawsze jednak efektem jest to, że ilość krwi w tkance erekcyjnej penisa nie jest już wystarczająca do uzyskania satysfakcjonującej erekcji. Cukrzyca: Impotencja jest jedną z najczęstszych konsekwencji cukrzycy u mężczyzn. Cząsteczki cukru odkładają się na ścianach naczyń krwionośnych. Tym samym do tkanek erekcyjnych nie dopływa wystarczająca ilość krwi - penis pozostaje wiotki. Zaburzenia hormonalne: Niski poziom testosteronu jest tu główną przyczyną. Jeśli nie dość męskiego hormonu płciowego jest produkowany lub uwalniany, to osłabia to funkcję erekcji. Choroby neurologiczne: Aby doszło do erekcji, do penisa muszą zostać wysłane sygnały nerwowe z mózgu. Choroby nerwów, takie jak stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona, udar lub guzy mogą zakłócić przekazywanie sygnałów. Uszkodzenie rdzenia kręgowego: w tym przypadku zaburzenia odruchu odpowiedzialnego za erekcję mogą prowadzić do impotencji. Widać to na przykład w paraplegii. Ale obsunięty dysk może również upośledzić przekazywanie impulsów nerwowych niezbędnych do uzyskania erekcji. Interwencje chirurgiczne: Podczas operacji w rejonie miednicy (np. w przypadku raka prostaty) może dojść do uszkodzenia dróg nerwowych do i z penisa. Impotencja jest wtedy częstą konsekwencją. Kontuzje: Urazy ciał jamistych lub prącia mogą powodować rozchwianie członka podczas podniecenia seksualnego.