Pierwsze udane badanie dializy wątroby u pacjentów zostało zakończone przez naukowców z UCL, Royal Free Hospital, UCL spin-out Yaqrit i ich współpracowników. Urządzenie DIALIVE, wynalezione przez naukowców z UCL's Institute for Liver and Digestive Health, okazało się bezpieczne i wiązało się ze znaczną poprawą nasilenia objawów i funkcji narządów u większego odsetka pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością wątroby (ACLF), w porównaniu z pacjentami otrzymującymi standardową opiekę. Następnym krokiem będzie większe badanie kliniczne, które, jeśli zakończy się sukcesem, może doprowadzić do zatwierdzenia DIALIVE do użytku klinicznego w ciągu najbliższych trzech lat. Szacuje się, że na całym świecie około 100 milionów ludzi żyje z marskością wątroby, a 10 milionów ma marskość wątroby z dodatkowymi powikłaniami. Około trzech milionów z tych osób cierpi na ACLF, stan, który może powodować nagłe pogorszenie czynności wątroby, narażając osoby na wysokie ryzyko krótkoterminowej śmierci. W Wielkiej Brytanii każdego roku hospitalizowanych jest około 15 000 pacjentów z ACLF, których leczenie kosztuje NHS około 100 000 funtów na pacjenta, bez poprawy ryzyka ich śmiertelności. Wątroba jest złożonym narządem, który pełni ponad 500 funkcji, w tym usuwanie szkodliwych substancji z krwi i wchłanianie składników odżywczych. Jedną z jej ról jest wytwarzanie dużych ilości białka zwanego albuminą, które przemieszcza się po organizmie, działając jako rodzaj "mobilnej wątroby", która pochłania niepożądane substancje. Jednak gdy czynność wątroby jest poważnie ograniczona, na przykład w wyniku nadużywania alkoholu, otyłości lub infekcji wirusowej, wytwarzana jest mniejsza ilość albuminy. W ACLF jej funkcja jest również poważnie upośledzona; komórki wątroby umierają, a jelita zaczynają wyciekać bakterie do krwiobiegu, co może powodować niewłaściwą odpowiedź immunologiczną i niewydolność wielonarządową. DIALIVE został zaprojektowany w celu wyeliminowania tych mechanizmów, które powodują śmiertelność pacjentów z ACLF. Badanie to jest pierwszym na świecie randomizowanym, kontrolowanym badaniem klinicznym urządzenia do dializy wątroby. Zostało ono przeprowadzone w celu oceny bezpieczeństwa DIALIVE w leczeniu pacjentów z ACLF i obserwacji jego efektów klinicznych. Łącznie 32 pacjentów leczono urządzeniem DIALIVE lub standardową opieką przez okres do pięciu dni, a wyniki rejestrowano w dniach 10 i 28. Wyniki wykazały, że leczenie DIALIVE wiązało się ze znacznie szybszym odwróceniem ACLF w porównaniu ze standardową opieką, przy czym ACLF ustąpiło u około dwukrotnie większej liczby pacjentów. Ta poprawa kliniczna była związana ze znaczącym wpływem na mechanizmy leżące u podstaw rozwoju ACLF. Leczenie DIALIVE doprowadziło do znacznego zmniejszenia endotoksyn, które są uwalniane, gdy bakterie umierają, i poprawiło funkcję albuminy. Biomarkery ogólnoustrojowego stanu zapalnego, takie jak cytokiny, funkcja śródbłonka i markery śmierci komórek, uległy poprawie. Pomimo zaledwie trzydniowego leczenia, pacjenci, u których ACLF ustąpiło, pozostawali w remisji przez 28 dni. Następnym krokiem będzie przeprowadzenie większego badania z udziałem większej liczby pacjentów w celu potwierdzenia bezpieczeństwa i skuteczności DIALIVE. Jednym z dodatkowych wskaźników do oceny będzie wpływ DIALIVE na śmiertelność pacjentów w porównaniu z innymi dostępnymi metodami leczenia. Profesor Rajiv Jalan (UCL Institute for Liver and Digestive Health, część UCL Division of Medicine), wynalazca DIALIVE i współzałożyciel Yaqrit, powiedział: "Jako naukowcom może być trudno zdefiniować chorobę, a następnie przełożyć tę wiedzę na rozwiązanie kliniczne, które naprawdę zmienia życie ludzi. Tak więc wyniki badania DIALIVE to emocjonalny moment, który nie byłby możliwy bez współpracy naukowej między Wielką Brytanią a europejskimi kolegami i finansowania z Komisji Europejskiej. Mam nadzieję, że w ciągu kilku lat zaczniemy zaspokajać pilną, niezaspokojoną potrzebę leczenia ostrej i przewlekłej niewydolności wątroby oraz poprawimy wyniki leczenia pacjentów". Carrie Morgan, starszy wiceprezes ds. operacji klinicznych w Yaqrit, powiedziała: "Jesteśmy na ekscytującym etapie rozwoju DIALIVE, a wyniki tego badania są niezwykle zachęcające. Niezmiennie koncentrujemy się na tym, by w centrum naszych wysiłków znajdowała się jednostka, pracując niestrudzenie na rzecz lepszej przyszłości dla wszystkich osób dotkniętych przewlekłą chorobą wątroby". Badanie jest najnowszym krokiem w długiej podróży naukowców z UCL i Royal Free Hospital, która rozpoczęła się od zidentyfikowania ostrej i przewlekłej niewydolności wątroby jako odrębnej jednostki klinicznej w 2001 roku. Prace te doprowadziły do powstania DIALIVE, który został wynaleziony przez profesorów Rajiva Jalana i Nathana Daviesa z Liver Failure Group w UCL's Institute for Liver and Digestive Health, części UCL Division of Medicine. Własność intelektualna stojąca za tą technologią została opatentowana przez UCL w 2009 roku i licencjonowana firmie typu spin-out, Yaqrit. Testy przedkliniczne były wspierane przez granty NIHR i MRC, a niniejsze badanie było możliwe dzięki grantowi UE Horyzont 2020.
poniedziałek, 22 maja 2023
niedziela, 21 maja 2023
Niewielkie zmniejszenie beta-amyloidogennego przetwarzania APP może być realną strategią zapobiegania chorobie Alzheimera
Nowe badanie przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Wschodniej Finlandii odkryło, że wariant genetyczny APP A673T, który chroni przed chorobą Alzheimera, zmienia poziomy kilku białek i peptydów związanych z metabolizmem amyloidu beta w ludzkich płynach biologicznych i modelach hodowli komórkowych, w tym samego amyloidu beta. Te nowe dane potwierdzają koncepcję, że nawet niewielkie ograniczenie beta-amyloidogennego przetwarzania APP może być wykonalną strategią zapobiegania chorobie Alzheimera. Choroba Alzheimera (AD) jest najczęstszą formą demencji, na którą cierpi ponad 40 milionów ludzi na całym świecie. Dwiema kluczowymi cechami patologicznymi AD są blaszki amyloidowe, złożone z toksycznych peptydów amyloidu-beta (Aβ) oraz splątki neurofibrylarne, składające się z hiperfosforylowanego białka tau. Pomimo tego, że te cechy molekularne są znane od dziesięcioleci, rozwój terapii w celu skutecznego zapobiegania lub leczenia choroby Alzheimera napotyka wiele trudności. Jednak ostatnie badania kliniczne ukierunkowane na różne etapy agregacji Aβ okazały się obiecujące w spowalnianiu postępu choroby. Aβ jest częścią białka prekursorowego amyloidu (APP) i powstaje w wyniku sekwencyjnego proteolitycznego rozszczepienia APP. W 2012 roku naukowcy z Islandii odkryli wariant genetyczny genu APP, który chroni jego nosicieli przed chorobą Alzheimera. Poprzednie badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Wschodniej Finlandii wykazało, że nosiciele wariantu APP A673T wykazują niższe poziomy Aβ w osoczu w porównaniu z osobami kontrolnymi. Ponieważ odkryty wariant APP A673T jest bardzo rzadki i występuje prawie wyłącznie w populacjach skandynawskich, istnieje tylko kilka badań dotyczących jego skutków i mechanizmów. W niniejszym badaniu naukowcy przeanalizowali płyn mózgowo-rdzeniowy (CSF) i osocze nosicieli APP A673T i osób kontrolnych przy użyciu proteomiki opartej na spektrometrii mas, co pozwala na identyfikację zmian w poziomach białek między badanymi grupami w sposób bezstronny. Ponadto, wariant APP A673T został wprowadzony do modeli hodowli komórek neuronalnych 2D i 3D wraz z patogennymi mutacjami APP. W badaniu po raz pierwszy opisano ochronny wpływ wariantu APP A673T na zmiany związane z AD w próbkach płynu mózgowo-rdzeniowego, osocza i biopsji mózgu od nosicieli wariantu genetycznego. Poziomy Aβ42 i rozpuszczalnego APP-beta (sAPPβ) w płynie mózgowo-rdzeniowym, który jest kolejnym metabolitem beta-amyloidogennego przetwarzania APP, były znacznie obniżone u nosicieli APP A673T w porównaniu z dobrze dobranymi grupami kontrolnymi, które nie były nosicielami wariantu ochronnego. Bezstronne podejście proteomiczne z próbek płynu mózgowo-rdzeniowego i osocza nosicieli APP A673T zidentyfikowało różnice w poziomach kilku białek i peptydów, które są ściśle związane z fosforylacją białek, stanem zapalnym i funkcją mitochondriów. Co ważne, niektóre z zidentyfikowanych kluczowych celów wykazały odwrotną korelację w pośmiertnej tkance mózgowej pacjentów z AD w stosunku do ciężkości choroby. W modelach hodowli komórek neuronalnych 2D i 3D wyrażających dwie silne mutacje APP powodujące AD, wprowadzenie wariantu APP A673T spowodowało znaczne zmiany w produktach przetwarzania APP. Zgodnie z wynikami uzyskanymi z płynu mózgowo-rdzeniowego, szczególnie poziomy sAPPβ były niższe we wszystkich modelach wyrażających APP A673T, czemu często towarzyszyły obniżone poziomy Aβ42. Wyniki te wykazują skuteczność ochronnego wariantu APP A673T w celu przesunięcia przetwarzania APP ze szlaku beta-amyloidogennego na szlak nieamyloidogenny, nawet w obecności dwóch patogennych mutacji APP. Podsumowując, odkrycia te podkreślają, że nawet niewielka redukcja beta-amyloidogennego przetwarzania APP może być wykonalną strategią zapobiegania AD. Co więcej, bezstronne analizy proteomiczne uwypukliły konkretne cele i szlaki, które mogą odgrywać kluczową rolę w progresji AD. Wyniki zostały opublikowane w Neurobiology of Disease. Finansowanie badań zostało przyznane ze źródeł krajowych i międzynarodowych: Akademia Finlandii, Fundacja Sigrid Jusélius, Fundacja Alfreda Kordelina, Fińska Fundacja Mózgu, Orion Research Foundation sr, Kuopio University Hospital VTR Funding oraz Program Ramowy Unii Europejskiej Horyzont 2020 (umowa grantowa Marie Skłodowska Curie nr 740264).

