Przegląd wirusów oddechowych monitorowanych w próbkach ścieków

W najnowszej pracy zamieszczonej na serwerze preprintów medRxiv* badacze określają zawartość kwasów nukleinowych kilku rodzajów wirusów w próbkach pobranych z oczyszczalni ścieków, próbując skorelować te informacje z danymi klinicznymi dotyczącymi występowania chorób w społeczności. Wirusowe kwasy nukleinowe, które mogą występować w postaci kwasu dezoksyrybonukleinowego (DNA) lub rybonukleinowego (RNA), dostają się do ścieków z różnych ludzkich wydalin, w tym z moczu, śluzu, kału, plwociny i śliny. Dlatego też, nadzór nad wirusami oddechowymi w ściekach może być realnym narzędziem dla urzędników zdrowia publicznego do identyfikacji trendów zakażeń na poziomie społeczności lub populacji. Podczas pandemii choroby koronawirusowej 2019 (COVID-19), epidemiologia oparta na ściekach (WBE) pomogła wesprzeć wysiłki zdrowia publicznego w monitorowaniu rozprzestrzeniania się koronawirusa 2 ostrego zespołu oddechowego (SARS-CoV-2). Informacje te następnie wsparły wykorzystanie tego podejścia nadzoru do monitorowania wskaźników transmisji wirusa syncytialnego układu oddechowego (RSV) i grypy w społeczności, ponieważ poziomy te podobnie odzwierciedlały wskaźniki zapadalności klinicznej tych wirusów. W obecnym badaniu naukowcy zebrali i zsyntetyzowali opublikowaną literaturę naukową na temat stężeń i wzorców wydalania wirusów oddechowych we wszystkich rodzajach ludzkich wydalin, które dostają się do ścieków. W badaniach sprawdzono RSV, rinowirusy, wirusy parainfluenzy, wirusy ludzkiej grypy A i B, metapneumowirusy i sezonowe koronawirusy, w tym HKU1, OC43, 229E i NL63. Pierwotnym wynikiem badania było oszacowanie stężenia wirusowych kwasów nukleinowych w pięciu rodzajach ludzkich wydzielin, które zostały określone ilościowo jako kopie genomu wirusowego na jednostkę (masa/objętość) wydaliny. Zespół szeroko przeszukał trzy bazy danych, w tym Web of Science, PubMed i Scopus dla każdego wirusa oddechowego między czerwcem 2022 a sierpniem 2022 roku. Ciąg wyszukiwania składał się z dwóch pól, przy czym pierwsze wyszukiwało nazwę wirusa oddechowego i jego powszechne odmiany. Drugie pole pozostało niezmienne i wyszukiwało pięć typów wydzielania. Następnie badacze załadowali rekordy badań do Covidence, oprogramowania internetowego, które przesiewało, deduplikowało i wyodrębniało dane do metaanalizy. Zestawy danych z badań podłużnych i przekrojowych były rozpatrywane oddzielnie, a stężenia wirusowych kwasów nukleinowych z badań przekrojowych były przedstawiane oddzielnie od stężeń z badań podłużnych. Średnia ważona została również wykorzystana do połączenia wskaźników dodatniości wirusów z badań przekrojowych dla każdego typu wydalania. Ostateczne dane do tego przeglądu obejmowały 220 zestawów danych z 50 artykułów, które spełniały kryteria włączenia i dokumentowały informacje o stężeniach wirusów oddechowych w pięciu rodzajach ludzkich wydzielin. Łącznie 195 z 220 zestawów danych określało jedynie wskaźniki pozytywności wirusów oddechowych w ludzkich wydalinach. Z kolei 14 i 11 z 220 badań określiło ilościowo stężenia wirusowych kwasów nukleinowych lub zbadało ich wzorce wydalania podłużnego w wydalinach, odpowiednio. Podczas gdy wiele zestawów danych oceniało wirusy oddechowe w wydalinach, skupiano się głównie na trzech rodzajach wydalin: śluzie, ślinie i plwocinie. Dostępność danych dotyczących wykrywania wirusów oddechowych w kale była mniejsza, a w moczu jeszcze bardziej skąpa. W rzeczywistości w żadnym badaniu nie badano obecności rinowirusa, sezonowych koronawirusów i wirusa parainfluenzy w moczu, podczas gdy tylko w jednym badaniu oznaczono zarówno RSV, jak i metapneumowirusa w moczu. Wyniki te wskazują, że kał i mocz są najbardziej niedostatecznie zbadanymi wydalinami ludzkimi, zwłaszcza w kontekście wirusów oddechowych. Jest to porównywalne z kilkoma badaniami, w których wykryto grypę w próbkach moczu zakażonych osób. Stwierdzono, że dostępność danych różni się w zależności od wirusa oddechowego, przy czym dla metapneumowirusa i rinowirusa dostępnych było tylko 20 zestawów danych o wydalinach. Z kolei dla grypy dostępnych było 75 zestawów danych o wydalaniu. Ponadto wskaźniki pozytywności dla każdego wirusa, z wyjątkiem koronawirusów ludzkich, były najwyższe w śluzie, a następnie w plwocinie i ślinie. Odpowiednio, wskaźnik pozytywności ludzkiego koronawirusa był najwyższy w śluzie. Wreszcie, badacze stwierdzili, że porównanie stężeń wirusów oddechowych w pięciu rodzajach wydalin stanowi wyzwanie ze względu na metody kwantyfikacji stosowane w uwzględnionych badaniach i zgłoszone jednostki. W obecnym przeglądzie podkreślono brak badań badających stężenie wirusów oddechowych w wydalinach ludzkich. Ponieważ znaczna część tych danych dokumentowała obecność lub brak wirusów oddechowych w wydalinach w projekcie badania przekrojowego, pozostaje potrzeba większej ilości danych podłużnych, które mogłyby pomóc w oszacowaniu liczby osób w społeczności zakażonych wirusem i wydalających go do ścieków.

Wpływ przerywanego postu na zdrowie kości

Chociaż wiele badań wskazuje, że przerywany post (IF) sprzyja utracie wagi i poprawia zdrowie metaboliczne, jego wpływ na zdrowie kości jest niejasny. Niedawno naukowcy dokonali przeglądu istniejącej literatury i podsumowali wpływ różnych form IF, takich jak dieta 5:2, naprzemienny post (ADF) i ograniczone czasowo jedzenie/karmienie (TRE/TRF), na zdrowie kości. Przegląd ten jest dostępny w British Journal of Nutrition. W tym badaniu autorzy uzyskali odpowiednie artykuły z bazy MEDLINE do 30 września 2022 roku. Wpływ IF na zdrowie kości oceniono na podstawie badań na zwierzętach oraz badań obserwacyjnych i interwencyjnych u ludzi w populacjach dorosłych. Chociaż post jest praktykowany od wieków podczas wydarzeń religijnych, takich jak Ramadan, krótkotrwały post jest stosunkowo nowym zjawiskiem. Ten rodzaj postu znany jest również jako IF, który zaczął być praktykowany w ostatniej dekadzie. Jest to niekonwencjonalne podejście do poprawy zdrowia metabolicznego i promowania utraty wagi. IF szybko stał się popularny ze względu na zmniejszone spożycie kalorii. Ostatnie badanie wykazało, że w USA jeden na czterech Amerykanów rozważa stosowanie lub próbował IF. Ponadto, kilka badań nad IF wykazało, że znacząco poprawia wrażliwość na insulinę i profil lipidowy krwi oraz obniża ciśnienie krwi. W porównaniu z tradycyjnym postem, IF wiąże się z codziennym ograniczeniem energii. W tym przypadku całkowite lub znaczne ograniczenie energii następuje w określonych ramach czasowych, po czym dozwolone jest jedzenie ad libitum. Ważne jest określenie wpływu IF na inne układy organizmu, takie jak układ kostny. Utrata wagi wiąże się ze zmniejszeniem masy kostnej, co może wpływać na mikrostrukturę kości. Masa lub gęstość, wytrzymałość i struktura kości mogą być analizowane przy użyciu biomarkerów, pomiarów kostnych lub surogatowych punktów końcowych. Absorpcjometria dwuenergetycznego promieniowania rentgenowskiego (DXA) jest powszechnie stosowaną techniką określania zawartości mineralnej kości (BMC) i powierzchniowej gęstości mineralnej kości (aBMD). Obwodowa ilościowa tomografia komputerowa (pQCT) jest inną techniką stosowaną do pomiaru geometrii kości i objętościowej BMD (vBMD). Markery obrotu kostnego (Bone turnover markers - BTM) są wykorzystywane do oceny zmian w szybkości tworzenia i resorpcji kości. Badania na zwierzętach zostały przeprowadzone, aby zrozumieć wpływ IF na zdrowie kości. Badania te wykazały, że IF, jako dodatek do diety wysokotłuszczowej lub ketogenicznej, negatywnie wpływa na zdrowie kości. Wpływ diety ketogenicznej z lub bez ADF był badany na modelu szczurzym. Badanie to wykazało, że szczury poddane ADF i diecie ketogenicznej wykazywały zahamowanie proliferacji osteoklastów i różnicowania osteogenicznego. W porównaniu z grupą kontrolną szczurów poddawanych zwykłej diecie, szczury poddane diecie ketogenicznej ADF wykazywały zmniejszoną wytrzymałość kości i zły ogólny stan zdrowia kości. Ponadto, grupa kontrolna posiadała zmniejszoną resorpcję kości i wyższy poziom markerów tworzenia kości w porównaniu do szczurów poddanych codziennej diecie ketogenicznej i diecie ketogenicznej ADF. Ponadto TRF, który obejmował trzy godziny karmienia dziennie przez 4 tygodnie, wykazał zmniejszoną BMD kości udowej. Stąd też stwierdzono, że TRF nie jest w stanie chronić kości przed niekorzystnymi skutkami. Z kolei reżimy TRE praktykowane przez stosunkowo krótki okres do 6 miesięcy nie wykazały niekorzystnego wpływu na kości. Nie znaleziono wielu badań obserwacyjnych dotyczących wpływu IF na zdrowie kości. Jednak jedna analiza przekrojowa wykazała brak istotnych zmian w BMD kręgosłupa lędźwiowego lub BMC całego ciała u zdrowych dorosłych stosujących ADF oraz u tych, którzy stosowali regularną dietę. Inna analiza przekrojowa wskazała, że młode kobiety, które pomijały śniadanie około trzy razy w tygodniu, miały niższą BMD bioder niż te, które spożywały śniadanie codziennie. W badaniu podłużnym zaobserwowano, że młodzi mężczyźni, którzy prawie codziennie pomijali śniadanie, mieli większą szansę na wystąpienie utraty kości w kręgosłupie lędźwiowym niż ci, którzy spożywali śniadanie codziennie. Obecne zrozumienie wpływu IF na zdrowie kości jest ograniczone z powodu braku odpowiednich dowodów. Obecne badania mają krótki czas trwania, od trzech do sześciu tygodni, a czas trwania badania jest ważny, ponieważ wpływa na masę ciała oraz efekty metaboliczne i szkieletowe. Dlatego w przyszłości wymagane są dłuższe okresy trwania badań, aby ocenić, jak IF wpływa na kości podczas prawidłowego odchudzania. Większość badań analizowała regionalne BMC/BMD biorąc pod uwagę oceny DXA całego ciała. Nie przeprowadzono w nich skanów w miejscach istotnych klinicznie, takich jak kręgosłup lędźwiowy i biodra. W badaniach tych nie badano wpływu IF na mikrostrukturę kości czy ryzyko złamań. Te niedociągnięcia w istniejących badaniach muszą zostać usunięte w przyszłości. Ponieważ większość dostępnych badań obejmowała małe próby, nie udało się w nich określić statystycznie istotnej różnicy w parametrach kości. Ponadto autorzy zwrócili uwagę na niedostatek badań oceniających wpływ schematów IF na wyniki kostne w grupach wrażliwych, takich jak kobiety starsze i po menopauzie.