Nasiona afrykanskiego mango zwane sa orzechami dika

African Mango lub Irvingia gabonensis to gatunek afrykańskich drzew znanych bardziej pod nazwami: wild mango, African mango, bush mango, dika lub ogbono. Drzewa te rodzą jadalne owoce podobne do mango, a szczególnie cenione są za bogate w tłuszcz i białko orzechy. Miąższ jest regularnie spożywany jako część podstawowego pożywienia w Afryce Zachodniej i Środkowej w postaci surowej, lub w postaci galaretki lub dżemu do deserów. Miejscowa ludność wyciska również sok z tych owoców, a nawet robi z nich wino, które może mieć całkiem przyjemny smak - nie tak jak niemiecki Riesling, jeśli jest starannie przygotowane. Aby dostać się do bielma, trzeba otworzyć okrywę nasienną. Nasiona, zwane również orzechami dika, są spożywane na surowo lub prażone. Najczęściej jednak są one ubijane na masło lub blok przypominający czekoladę. Nasiona mogą być tłoczone w celu uzyskania oleju jadalnego (stałego w temperaturze otoczenia) lub przerobione na margarynę, która jest używana do gotowania. Olej może być również dalej przetwarzany na mydło lub kosmetyki i jest bogaty w kwasy mirystynowy, laurynowy i palmitynowy. Z nasion można również zrobić ciasto zwane "chlebem dika", które służy do konserwacji. Liście są wykorzystywane przez rolników jako pasza dla zwierząt, a drewno z samych drzew służy do produkcji belek podtrzymujących dachy i do wyrobu lasek. W ciągu ostatnich dwóch dekad naukowcy zachodni uznali, że te owoce i nasiona mogą oferować wielkie korzyści zdrowotne i lecznicze. Badania kliniczne wykazały, że afrykańskie mango może wspierać zdrowy poziom cholesterolu i glukozy, ciśnienie krwi i może pomóc zrównoważyć poziom cukru we krwi, co może pomóc w kontrolowaniu apetytu. Błonnik zawarty w owocach i orzechach pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu jelit i zachowaniu regularności. Ponadto badania wykazują, że afrykańskie mango może mieć działanie przeciwbólowe, przeciwbakteryjne i przeciwutleniające. Ekstrakt z afrykańskiego mango może być stosowany w celu wsparcia zdrowego metabolizmu i opanowania apetytu. Nasiona są bogate w błonnik, który może pomóc w utrzymaniu regularnej pracy jelit, a także są dobrym źródłem witamin i minerałów, takich jak wapń, magnez, potas, sód, fosfor i żelazo. Jak wszystko, afrykańskie mango nie powinno być traktowane jako magiczne lekarstwo na wszystko suplement. Musisz zapewnić, że masz zrównoważoną zdrową dietę, która zawiera wiele pokarmów roślinnych, aby zapewnić naturalny błonnik, pić dużo wody i włączyć ćwiczenia jako część swojej normalnej codziennej i tygodniowej rutyny. Zawsze stosuj zgodnie z zaleceniami i zasięgnij porady lekarza, jeśli jesteś w ciąży, karmisz piersią lub masz jakiekolwiek znane schorzenia.

Wybór najlepszej metody odchudzania

Atkins, Keto, South Beach? Wybór najlepszej metody odchudzania może być przytłaczający. Jeśli nauczymy się przecinać szum, możemy zawęzić nasze opcje, patrząc tylko na badania medyczne dotyczące odchudzania, które są dla nas istotne. Jakie badania medyczne należy traktować poważnie? Około 50 000 badań naukowych jest publikowanych tygodniowo tylko w języku angielskim. Nie wszystkie z nich, a nawet większość z nich, są istotne dla większości ludzi. Aby określić, czy dane badanie jest dla Ciebie istotne, zadaj sobie następujące pytania: Czy to badanie dotyczy ludzi takich jak ja i czy punkt końcowy, czyli rzecz, którą mierzą w badaniu, jest czymś ważnym dla mojego zdrowia? Przyjrzyjmy się dwóm nagłówkom dotyczącym dwóch ostatnich badań i sprawdźmy, czy zdały one egzamin ze znaczenia. Z Wielkiej Brytanii mamy nagłówek: "THIS Vegetable Could Be the Key to Preventing Obesity as You Age". Odnosząc się do metabolizmu, artykuł mówi, że "Badania znalazły ekstrakt w czerwonej ostrej papryce, który może przyspieszyć [metabolizm] w miarę starzenia się, a tym samym pomóc w walce z otyłością." Metabolizm został zwiększony do odpowiednika spalania dodatkowych 116 kalorii dziennie, co oznaczałoby, jak mówi artykuł, funt tłuszczu utracony w ciągu 30 dni. Wow. To brzmi całkiem nieźle, prawda? Ale przyjrzyjmy się bliżej. Po pierwsze, kim byli badani i czy byli tacy jak ja czy ty? Badani to 40 zdrowych dorosłych, w wieku od 22 do 47 lat, mieszanka mężczyzn i kobiet, o mniej więcej średniej wadze. Ta grupa osób może oznaczać, że wyniki te będą mniej przydatne dla osób z nadwagą lub osób znacznie starszych niż 47. Kolejne pytanie dotyczy punktu końcowego: Co było mierzone i czy jest to dla mnie ważne? Artykuł informacyjny mówił o tempie metabolizmu i powiedział, że ustalenia sugerują, że ekstrakt z czerwonej papryki doprowadzi do utraty wagi o funt tłuszczu w ciągu 30 dni. Ale to nie jest to, co sam papier powiedział. Badacze użyli pomiaru tempa metabolizmu w ciągu trzech godzin i nie mierzyli wagi. Nie wiemy, czy ta zmiana metaboliczna byłaby trwała przez 24 godziny, a tym bardziej przez miesiąc. Ten biznes o tempie metabolicznym prowadzącym do utraty wagi to dym i lustra. Autorzy przeskoczyli z tempa metabolizmu do utraty wagi, wniosek oparty na 50-letnich danych, które doprowadziły do tak zwanej reguły 3,500 kalorii-3,500 kalorii brak równa się jeden funt utraty wagi, a 3,500 kalorii extra prowadzić do jednego funta przyrostu masy ciała. Dane te pochodziły z bardzo krótkotrwałych eksperymentów na niewielkiej liczbie mężczyzn, którzy byli karmieni mocno ograniczoną kalorycznie dietą 800 kalorii dziennie. Nowsze badania - i to powinno być znane autorom - wykazały, że zmiany metaboliczne są szybko kompensowane i że przewidywane straty wagi oparte na metabolizmie, w praktyce, są często jedną dziesiątą lub mniej niż to, co byłoby przewidywane przez ten 3,500 kalorii zasady. Opisywane tu badanie nie spełnia zasady "Czy punkt końcowy jest dla mnie ważny?". Nie chodziło o zarządzanie wagą czy utratę wagi; chodziło o pomiar tempa metabolizmu. Artykuł połączył dane z utratą wagi, ale wykonał słabą robotę, tworząc mylącą historię. Autorzy badania byli również zatrudnieni przez firmę, która produkuje i sprzedaje ekstrakt z ostrej papryki. Fakt ten nie oznacza automatycznie, że wyniki powinny zostać odrzucone, ale z pewnością powinien wzbudzić twój sceptycyzm. Sprawdź, skąd pochodzi badanie, kto je przeprowadził i kto za nie zapłacił, zanim zdecydujesz, jak poważnie potraktujesz jego wyniki.