Badacze porównali wyniki trzech wcześniej ocenianych badań

Badacze porównali wyniki trzech wcześniej ocenianych badań. Ich celem było znalezienie odpowiedzi na pytanie, jak zmieniał się wskaźnik BMI, który wiąże się z najniższą śmiertelnością, na przestrzeni ostatnich dekad. Między najstarszym a najnowszym badaniem upłynęło ponad 30 lat (koniec badania: 1978, 1994 i 2013). W każdym przypadku udział brali bardzo różni mieszkańcy Kopenhagi. Zaskakujący wynik: uczestnicy o najniższej śmiertelności w grupie z 1978 r. mieli średnie BMI od 23 do 24. Natomiast w 2013 r. badani o najlepszym zdrowiu mieli średnią wartość 27. Nasuwa się tu ciekawe pytanie: Jeśli otyłość zwiększa ryzyko zachorowania, to dlaczego uczestnicy badania z podwyższonym BMI byli tymi, którzy mieli najniższą śmiertelność? Nawet autorzy badania nie mają jeszcze odpowiedzi. Spekuluje się, że bycie lekko otyłym funkcjonuje jak rezerwuar energii w przypadku choroby i tym samym daje przewagę zdrowotną, której nie mają osoby o normalnej wadze. Ponadto trudno jest porównać trzy grupy badawcze, ponieważ ich warunki zdrowotne nie były takie same. Skoro równanie "prawidłowa waga = optymalna długość życia" już niekoniecznie musi obowiązywać, to ile sensu ma jeszcze BMI? Niektórzy naukowcy i eksperci ds. żywienia już twierdzą: wskaźnik BMI miał swój dzień jako wartość określająca zależność między masą ciała a ryzykiem zdrowotnym. Przyczyny tego odejścia od BMI są wielorakie: BMI nie uwzględnia składu masy ciała oraz faktu, że mięśnie są cięższe od tkanki tłuszczowej. Ktoś, kto ma normalną wagę, ale prawie nie ma masy mięśniowej, wypada lepiej niż ktoś, kto waży kilka kilogramów więcej, bo ma dużo mięśni i mało tkanki tłuszczowej przy tym samym wzroście. Wskaźnik BMI należy umieścić w odniesieniu do płci, pochodzenia etnicznego i wieku. W starszym wieku korzystniejsza dla zdrowia jest na przykład wartość nieco powyżej wagi prawidłowej. Od kilku lat coraz więcej osób o normalnej wadze ma zaburzenia metaboliczne, które zwykle występują tylko u osób z nadwagą. Jednocześnie istnieją osoby z nadwagą, u których ryzyko wystąpienia choroby nie jest zwiększone.

Zajęcia z Piloxingu składają się z różnych interwałów

Dobrym przykładem intensywnego treningu całego ciała jest "Piloxing", który trenuje siłę, wytrzymałość, elastyczność i koordynację. Wynaleziony przez Szwedkę Vivecę Jensen w 2009 roku mieszany trening pilatesu, boksu i tańca nie przyjął się wówczas w Niemczech - aż do teraz! Trend ten można obecnie spotkać w wielu studiach fitness i jest to świetna zabawa. Osoby z katarem siennym mogą tu również odpuścić, gdyż w dużej mierze są chronione przed pyłkami w siłowni. Zajęcia z Piloxingu składają się z różnych interwałów. Jednym z najbardziej uciążliwych elementów jest shadow boxing. W szybkim tempie uczestnicy boksują siłowo i rytmicznie do ustalonej muzyki. Jednostki bokserskie stają się jeszcze trudniejsze, gdy uczestnicy zakładają specjalne rękawice wypełnione granulatem. Ciężar jeszcze bardziej obciąża mięśnie ramion, a uczestnicy muszą w związku z tym forsować się do granic możliwości. Do tego dochodzą ćwiczenia Pilates poprawiające elastyczność, postawę i równowagę. Pomiędzy boksem a pilatesem zawsze odbywają się krótkie sesje taneczne, które rozluźniają mięśnie i wprawiają w dobry nastrój. Prawdopodobnie najpopularniejszy trend z lat 80. zdecydowanie powraca i wywołuje ogromną falę zainteresowania. Nie oznacza to jednak treningu aerobowego rozsławionego przez Jane Fondę z jaskrawymi kolorowymi legginsami i opaskami na głowie. Aerobik to dynamiczny trening przy muzyce, połączenie gimnastyki i tańca w grupie. Podstawowymi elementami są przede wszystkim wytrzymałość i koordynacja. Klasyczne zajęcia aerobiku składają się z czterech faz: Warm-up (rozgrzewka), część cardio (spalanie tłuszczu), cool-down (schładzanie) i stretching (rozciąganie po treningu). Podczas faz trener podaje jasne i proste instrukcje, dzięki czemu nawet laik zawsze wie, kiedy co robić. Obecnie istnieje wiele różnych kursów aerobiku. Na przykład, jest aqua aerobik (bardzo łatwy dla stawów), Bodyattack (trening sercowo-naczyniowy) lub Body Balance (mieszanka jogi, Tai-Chi i Pilates). Dobrą rzeczą jest to, że latem wiele zajęć aerobiku odbywa się na zewnątrz. Teraz od Ciebie zależy, czy i kiedy wczujesz się w nowe trendy. Wypróbuj i daj się ponieść! Uwaga: Jeśli nie jesteś pewien swojej osobistej sprawności fizycznej, powinieneś najpierw wykonać test obciążeniowy u lekarza i uzyskać poradę, jaki rodzaj sportu jest najbardziej odpowiedni dla Twojego stanu zdrowia.