Penis po erekcji staje się ponownie wiotki

Impotencja (zaburzenia erekcji) oznacza, że penis po erekcji staje się ponownie wiotki lub w ogóle nie staje się wzniesiony. Satysfakcjonujący seks często nie jest już możliwy, choć pożądanie seksualne (libido) jest często nadal obecne. Problemy z potencją nasilają się z wiekiem. Mogą być przyczyny psychologiczne, ale także choroby takie jak zwapnienie naczyń krwionośnych czy cukrzyca. Tutaj możesz przeczytać wszystko, co musisz wiedzieć o przyczynach i leczeniu impotencji. Impotencja (zaburzenia erekcji) oznacza, że penis nie usztywnia się wystarczająco lub że erekcja nie może być utrzymana wystarczająco długo dla satysfakcjonującego aktu seksualnego. Lekarze charakteryzują pojęcie impotencji jeszcze bardziej kompleksowo, a mianowicie jako "niemożność satysfakcjonującego odbycia stosunku płciowego". Mężczyźni z impotencją nie są odosobnionymi przypadkami. Nie ma dokładnych danych, ponieważ liczba niezgłoszonych przypadków jest bardzo duża. Szacuje się jednak, że problem dotyczy około pięciu procent mężczyzn w całej populacji. Ryzyko wystąpienia zaburzeń erekcji wzrasta wraz z wiekiem. Zakres impotencji może być bardzo różny w zależności od człowieka. Niektórzy cierpiący skarżą się tylko na sporadyczne problemy z potencją ("czasem nie działa"), inni zgłaszają całkowitą utratę funkcji erekcyjnych. W tej postaci impotencji erekcja nie jest wystarczająca do odbycia stosunku seksualnego, penis nie staje się wystarczająco sztywny. Niektórzy mężczyźni nie są też w stanie kontrolować czasu wytrysku. Przychodzi przedwcześnie lub jest opóźnione. Inni nie mają w ogóle wytrysku (anejakulacja), ale jest to niezwykle rzadkie. Przy tym rodzaju impotencji występuje normalna erekcja i stosunek seksualny może odbywać się bez problemów. Jednak mężczyzna nie może być ojcem dzieci. Z reguły u tych mężczyzn dochodzi do wytrysku, ale w nasieniu nie ma nienaruszonych plemników, jest ich zbyt mało lub nie ma ich wcale.

Regularne ćwiczenia utrzymują dobre samopoczucie fizyczne

Sport jest zdrowy - to zdanie jest nam wbijane na każdym kroku. Wiadomo również, że regularne ćwiczenia nie tylko utrzymują nasze dobre samopoczucie fizyczne, ale są również ważne dla naszego zdrowia psychicznego. Naukowcy podsumowali teraz w mini-recenzji dokładnie jak ważne. Tu ujawniają m.in. dokładnie, ile ćwiczeń potrzeba, by złagodzić np. depresję i zaburzenia lękowe. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w ostatnich latach wzrasta obciążenie chorobami z powodu zaburzeń psychicznych. Z badań wynika, że 30% ludzi w pewnym momencie swojego życia dotkniętych jest chorobą psychiczną. Choć istnieją skuteczne metody leczenia chorób psychicznych, to np. 30% osób z depresją nie reaguje na leki przeciwdepresyjne. Uznawane są za trudne do leczenia. Ponadto choroby psychiczne sprzyjają przewlekłym chorobom somatycznym, co prowadzi do skrócenia długości życia. Duży problem: osoby chore psychicznie często mniej się ruszają. Prowadzi to do błędnego koła, gdyż pogarsza przebieg choroby, obniża jakość życia i może wyzwalać ryzyko sercowo-naczyniowe. Na tym tle nieodzowne jest uwzględnienie czynnika ćwiczeń fizycznych zarówno w zakresie profilaktyki, jak i w leczeniu chorób psychicznych. Naukowcy wokół Christian Imboden podsumowali w mini-przeglądzie zatytułowanym "Znaczenie aktywności fizycznej dla zdrowia psychicznego", jak ważne jest faktycznie ćwiczenie w celu leczenia chorób psychicznych (zapobiegawczo). Recenzja ukazała się w marcu w "Praxis. Schweizerische Rundschau für Medizin". Tutaj piszą, że liczne wcześniejsze badania były już w stanie udowodnić, że ćwiczenia mogą być ważnym czynnikiem w profilaktyce, jak i w leczeniu. W amerykańskim badaniu przekrojowym udało się na przykład wykazać, że uprawianie sportu od trzech do pięciu razy w tygodniu po 45 minut miało najsilniejszy wpływ na samopoczucie psychiczne, a na dodatek znacznie zmniejszało stres.