Podczas terapii seksualnej partnerzy rozmawiają

Podczas terapii seksualnej partnerzy rozmawiają - najpierw osobno, potem razem - o swojej dotychczasowej seksualności i badają przyczyny zaburzeń erekcji. Między sesjami para wykonuje prace domowe: Głaskanie, eksploracja, stymulacja aż do stosunku seksualnego. W ten sposób poznają seks na nowo i przerywają błędne koło strachu i unikania. W co najmniej dwóch trzecich par, po terapii sprawy znów się układają. Od dobrych dziesięciu lat na rynku są leki, które nagle zmieniły sposób leczenia zaburzeń erekcji: inhibitory fosfodiesterazy, czyli w skrócie inhibitory PDE-5. Zakłócają one proces biochemiczny, pod koniec którego komórki mięśniowe w penisie rozluźniają się. Dzięki temu krew może dopływać do tkanki erekcyjnej, aż członek stanie się sztywny. W ten sposób działają trzy substancje aktywne: sildenafil, wardenafil i tadalafil. Tabletki przyjmuje się około pół godziny do godziny przed stosunkiem seksualnym. Przez cztery do sześciu godzin penis może normalnie zesztywnieć - oczywiście tylko wtedy, gdy mężczyzna ma na to ochotę. Lek tadalafil działa nawet do 36 godzin. Inhibitory PDE-5 są odpowiednie zarówno dla psychicznych, jak i fizycznych zaburzeń erekcji. Działają one u około jednego na dwóch mężczyzn, którzy je zażywają. Lepiej radzą sobie zdrowi fizycznie mężczyźni, natomiast diabetycy mają skromniejszy sukces. Dodatkowa terapia seksualna zwiększa szanse na sukces. Najczęstsze skutki uboczne to bóle głowy i problemy z trawieniem. Inhibitory PDE-5 są niebezpieczne, jeśli masz poważne choroby układu krążenia, takie jak dławica piersiowa, niewydolność serca, niedawny zawał serca lub udar. Leki nie są również wskazane, jeśli wątroba nie pracuje prawidłowo. Jeśli odczuwasz jakiekolwiek skutki uboczne, pamiętaj, aby porozmawiać o nich z lekarzem. Podczas gdy inhibitory PDE-5 dbają o to, by krew mogła napływać do penisa, inne leki sprawiają, że wraca pożądanie, a więc i podniecenie. Jedynym problemem jest to, że leki te nie sprzyjają niezawodnie erekcji.

Trądzik może pojawić się również pod pachami

Trądzik może pojawić się również pod pachami oraz w okolicach narządów płciowych, pośladków i pachwin. Nie jest to jednak choroba gruczołów łojowych, ale mieszków włosowych (terminalnych mieszków włosowych), czyli zupełnie inna choroba (acne inversa lub hidradenitis suppurativa). Wiąże się to z inną koncepcją leczenia, a osoby dotknięte tym problemem powinny być pod opieką wyspecjalizowanych ośrodków zajmujących się skórą. Trądzik pospolity można podzielić na kilka postaci, które charakteryzują się różnymi zmianami skórnymi, ale zawsze występują płynne przejścia: - Acne comedonica: charakteryzuje się występowaniem zaskórników otwartych i zamkniętych, które nie są lub prawie nie są objęte stanem zapalnym. Liczba zaskórników zamkniętych wyraźnie przewyższa liczbę zaskórników otwartych, zwłaszcza u kobiet. W trądziku zaskórnikowym zaskórniki umiejscowione są głównie na twarzy, zwłaszcza na bokach nosa, brodzie i czole. - Acne papulo-pustulosa: W tej postaci trądziku oprócz zaskórników występują zapalne krosty (wypełnione ropą wypukłości przewodu wyprowadzającego) oraz bolesne przy dotknięciu grudki (wielkości do pięciu milimetrów) i małe guzki (wielkości od pięciu do dziesięciu milimetrów). Poza twarzą może dotyczyć także klatki piersiowej, pleców i górnej części ramion. Różne rodzaje blizn mogą rozwijać się szybko lub później od stanów zapalnych. - Acne conglobata lub trądzik torbielowaty: Ta ciężka postać trądziku dotyka głównie mężczyzn. Tworzą się jedno- lub dwucentymetrowe, silnie zapalne i bolesne guzki, które z czasem łączą się ze sobą tworząc kanały lub zamykają się w postaci głębokich ropni. Po wygojeniu się stanów zapalnych pozostają charakterystyczne blizny potrądzikowe. Istnieją również różne inne formy trądziku, z których kilka przykładów podano tutaj: Acne fulminans występuje jako powikłanie acne conglobata. Może prowadzić do gorączki i śmierci dotkniętych obszarów skóry (martwica skóry), zapalenia nerek i stawów. Acne neonatorum występuje u noworodków, ale po porodzie szybko się goi. Uważa się, że przyczyną są męskie hormony płciowe, które są przenoszone z matki do zarodka. Acne infantum oznacza, że trądzik utrzymuje się w okresie niemowlęcym. Możliwą przyczyną jest wrodzony niedobór enzymów hormonalnych lub miejscowo nadmiernie przetłuszczająca się skóra. Acne medicamentosa: Krostki i pryszcze spowodowane lekami, np. preparatami kortyzonowymi, kompleksem witamin B, związkami jodu, lekami przeciwdepresyjnymi lub nowoczesnymi preparatami przeciwnowotworowymi. Acne venenata (trądzik zawodowy/ kontaktowy) dotyczy osób, które pracują np. z olejami lub smołą, lub pracują w gorącym i wilgotnym środowisku (piece hutnicze, gorące magle), lub jest spowodowany składnikami kosmetyków, które powodują zaskórniki.