Zaburzenia erekcji mogą być spowodowane przez wiele różnych czynników

Często terminy zaburzenia erekcji, bezpłodność i impotencja są stosowane bezkrytycznie, choć w sensie medycznym są one różne. Impotencja to ogólne określenie niezdolności do reprodukcji lub, w bardzo szerokim ujęciu, niezdolności do satysfakcjonującego współżycia. Sterylność ogólnie odnosi się do niezdolności mężczyzny do prokreacji. Zaburzenia erekcji odnoszą się do niezdolności do uzyskania lub utrzymania wystarczającej erekcji. Mężczyzna, mimo że jego płodność nie jest zaburzona, może nadal nie być w stanie uzyskać erekcji. I odwrotnie, mężczyzna z niezaburzoną erekcją może być nadal niepłodny. Zdarza się również, że oba zjawiska występują w tym samym czasie. Z definicji zaburzenia erekcji w sensie medycznym oznaczają niemożność wykonania aktu seksualnego. Sztywność penisa, która nazywana jest sztywnością, może nie być wystarczająca do wykonania aktu seksualnego lub może nie trwać wystarczająco długo. Jedno i drugie jest możliwe. W tym przypadku decydujące znaczenie ma wykonanie stosunku seksualnego. Definicja ta nie ma wpływu na płodność. O zaburzeniach erekcji mówi się, gdy dana osoba nie jest w stanie osiągnąć wystarczającej erekcji w trzech czwartych wszystkich prób w okresie dłuższym niż trzy miesiące. Niezdolność penisa do uzyskania erekcji, lub niewystarczający czas trwania erekcji, nazywa się zaburzeniami erekcji. Przedłużające się zaburzenia erekcji, które uniemożliwiają odbycie stosunku seksualnego, są chorobą. Może wystąpić bez uchwytnej przyczyny ("tak po prostu") lub w wyniku innego zaburzenia zdrowotnego, np. choroby cukrowej lub nadciśnienia. Chociaż zaburzenia erekcji są częstsze z wiekiem (dotyczą około 1 do 2% 40-latków i około 15 do 20% 65-latków), mogą być leczone przez lekarza. Leczenie powinno być poszukiwane, zwłaszcza jeśli zaburzenia erekcji już ma negatywne konsekwencje dla osoby dotkniętej i/lub ich partnerstwa. U mężczyzn pobudzeniu seksualnemu towarzyszy wzrost wielkości penisa ("tumescencja"), który następnie narasta aż do pełnej erekcji z pełną twardością ("sztywność") tego narządu. Proces erekcji jest, jeśli przyjrzeć mu się bliżej, całkowicie niezależny od pożądania seksualnego ("libido"), zdolności do orgazmu czy wytrysku ("ejakulacja"). To rozróżnienie różnych form i funkcji seksualności na ich najważniejsze składniki ma ogromne znaczenie dla zrozumienia zaburzeń, które najczęściej (zwłaszcza na początku) dotyczą tylko częściowych obszarów. Zaburzenia erekcji mogą być spowodowane przez wiele różnych czynników. Upośledzenie psychiki, układu nerwowego lub krwionośnego albo zaburzenia hormonalne mogą prowadzić do zaburzonej erekcji. Często jednak przyczyną zaburzeń erekcji jest bezpośrednie uszkodzenie samej tkanki erekcyjnej. Jak wykazały badania, u wielu osób dotkniętych chorobą występuje kilka z tych przyczyn.

Terapia zależy od przyczyny zaburzeń erekcji

Terapia zależy od przyczyny zaburzeń erekcji. W przypadku udowodnionego niedoboru testosteronu z odpowiednimi objawami należy przeprowadzić substytucję testosteronu. Przed zamianą należy wykluczyć utajonego raka prostaty u starszych mężczyzn. Zaburzenia erekcji można dobrze leczyć za pomocą leków, nawet jeśli nie zawsze udaje się wyleczyć ich przyczyny. W przypadku dysfunkcji tętnic stosuje się leki rozszerzające naczynia, takie jak inhibitory fosfodiesterazy PDE-5. Przed ich zażyciem należy wykluczyć przeciwwskazania, takie jak choroba wieńcowa. Leki te powinny być przepisywane tylko przez lekarzy i przyjmowane zgodnie z ich receptą. Do leków tych należą sildenafil (25 mg, 50 mg i 100 mg), wardenafil (10 mg i 20 mg) oraz tadalfil (5 mg, 10 mg i 20 mg). Wymienione preparaty różnią się szybkością działania, czasem trwania działania, odczuwalną siłą działania oraz możliwymi działaniami niepożądanymi. Typowe działania niepożądane mogą obejmować ból głowy, zaczerwienienie twarzy, obrzęk błony śluzowej nosa lub ból pleców. Jeśli leki doustne nie prowadzą do pożądanego sukcesu, leki rozszerzające naczynia można wstrzyknąć do ciał jamistych (SKAT) lub wprowadzić do cewki moczowej (MUSE). Stosuje się również urządzenie do erekcji próżniowej. Może być stosowany w połączeniu z lekami doustnymi. Jeśli wszystkie opcje terapeutyczne nie pomagają i prowadzą do erekcji niewystarczającej do odbycia stosunku seksualnego, wskazana jest implantacja hydraulicznej protezy prącia. W naszej klinice regularnie wykonujemy zabiegi wszczepienia protezy prącia z bardzo dobrym skutkiem. W tym celu prosimy o kontakt w godzinach konsultacji.