Jak zacząć taką rozmowę?

Jak zacząć taką rozmowę? Żadnych drapieżnych żartów, mówi lekarz. W tym przypadku to by się nie sprawdziło. Najlepiej od razu przejść do rzeczy, która jest takim tematem tabu dla mężczyzn: "Jak ciężko będzie? Znajdujemy się w gabinecie zabiegowym Wolfganga Hartha, głównego lekarza oddziału skóry w klinice Vivantes w Spandau i androloga, który specjalizuje się w leczeniu zaburzeń erekcji. Pytanie to skierował do Horsta Walthera (imię zmienione), swojego pacjenta. Poproszono go o nazwanie twardości jego wzwiedzionego penisa - na podstawie czterech małych niebieskich piankowych guzików o różnej twardości, które przyklejono w rzędzie na plastikowej płytce. Jasnoniebieska pianka z jednej strony jest miękka jak mokra gąbka, ciemnoniebieska z drugiej strony ma twardość cztery, tak twardą jak napompowana dętka rowerowa. Walther krótko czuje wyściełanie pianką. "Na początku jest jak stopień trzeci, ale po dwóch minutach wszystko kuleje". 64-latek jest razem z nową partnerką od czterech lat, po śmierci żony. Na początku wszystko "szło dobrze" seksualnie, mówi, ale rok temu zamieszkali razem. I od tego czasu jego penis nie chce już tego, czego chce Horst Walther. Próbował z tym żyć przez rok, myśląc, że będzie dobrze. Ale nigdy tak nie było. W pewnym momencie nie miał ochoty na seks w ogóle, z obawy, że znowu się nie uda. "Zapytałem moją dziewczynę, czy wystarczy, jeśli będziemy się całować i przytulać" - mówi Walther. Oczywiście nie była do końca zachwycona tą perspektywą. W końcu wziął się w garść i kazał lekarzowi rodzinnemu skierować go do androloga Wolfganga Hartha. Do czasu tej decyzji Walther przeszedł przez typową dla siebie spiralę strachu przed porażką, introspekcji i w końcu prawdziwej "porażki". Jeśli nie zadziała kilka razy na potencję, mężczyzna podczas seksu myśli tylko o swoim penisie. "Czy tym razem się uda, czy HE znów mnie zawiedzie?". A im bardziej człowiek jest zafiksowany na czysto fizycznym funkcjonowaniu własnego ciała, tym mniej ono działa. Wolfgang Harth widział wielu pacjentów takich jak Horst Walther. I nawet jeśli po pierwszej rozmowie stanie się jasne, że decydującą rolę w problemach z potencją odgrywa prawdopodobnie psychika, to przyczyny organiczne też mogą mieć w tym swój udział. Bo Walther spełnia ku temu przesłanki: ma oczywiście dużą nadwagę, jest cukrzykiem, ma ponad 60 lat i jest osobą prowadzącą siedzący tryb życia. Wszystkie typowe czynniki ryzyka - innymi byłyby na przykład wysokie ciśnienie krwi lub alkoholizm - które mogą skomplikować proces erekcji, w którym tkanka erekcyjna penisa wypełnia się krwią.

Zaburzenia erekcji to niewystarczająca zdolność męskiego narządu płciowego

W medycynie zaburzenia erekcji to niewystarczająca zdolność męskiego narządu płciowego (penisa) do usztywnienia się. Jeśli w wyniku tego współżycie seksualne staje się niewykonalne, mówimy o chorobie. Zaburzenia erekcji często rozwijają się w wyniku wcześniejszych chorób. Zarówno stosowanie leków, takich jak antydepresanty, jak i choroby takie jak nadciśnienie czy cukrzyca mogą być przyczyną zaburzeń erekcji. Zwłaszcza używanie tytoniu jest jednym z głównych czynników ryzyka. Do usztywnienia męskich narządów płciowych prowadzi bezpośrednio wiele zazębiających się mechanizmów, w tym oddziaływanie naczyń krwionośnych i nerwów na poziomie mózgu. To niezbędne powiązanie może zostać zakłócone przez pewne wpływy, co skutkuje niewystarczającym usztywnieniem. W tym momencie przyczyną zaburzeń erekcji mogą być również czynniki psychologiczne lub niektóre choroby nerwów. Przyczyny i możliwe czynniki ryzyka zaburzeń erekcji różnią się w zależności od mężczyzny i wymagają osobistego badania wstępnego przez urologa w regionie Hanoweru, aby móc rozpocząć odpowiednio dostosowane terapie. Zaburzenia erekcji są w zasadzie schorzeniem możliwym do wyleczenia, jeśli odpowiednio wcześnie skonsultujemy się z doświadczonym urologiem. Gdy urolog w Hanowerze pozna dokładne przyczyny Twojego osłabienia potencji, zwykle można je bardzo dobrze leczyć. Jednak przed rozpoczęciem poszczególnych działań leczniczych konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego wywiadu, po którym następują dalsze zabiegi diagnostyczne. Tzw. anamneza obejmuje pytania o seksualność i libido, ale także pytania o sytuację rodzinną i zawodową. Ważne jest również, aby dowiedzieć się o ogólnych chorobach lub stosowaniu leków, które mogą wywołać zaburzenia erekcji. W dalszej części chcielibyśmy przedstawić Państwu kilka ważnych opcji egzaminacyjnych.