W wieku 20 lat młodzi mężczyźni są u szczytu sprawności seksualnej

W wieku około 20 lat młodzi mężczyźni są u szczytu swojej sprawności seksualnej. Przez kolejne dwie dekady ich siła działania stopniowo maleje. W okolicach 40. urodzin wielu mężczyzn po raz pierwszy czuje, że ich możliwości erekcyjne uległy zmianie. Penis nie jest już całkiem sztywny jak kiedyś, potrzebują intensywniejszej stymulacji seksualnej, wytrysk może powtarzać się rzadziej. Takie zmiany nie mają żadnego znaczenia klinicznego. Możliwe przyczyny to czynniki hormonalne, wysiłek fizyczny, stres, ewentualnie także problemy partnerskie i naturalny proces starzenia się. Prawie każdy mężczyzna doświadczył chwilowych problemów z erekcją, ale te epizody zazwyczaj szybko się kończą. Niemieckie Towarzystwo Urologiczne uznaje zaburzenia erekcji za istotne klinicznie tylko wtedy, gdy co najmniej 70 procent wszystkich planowanych kontaktów seksualnych w okresie sześciu miesięcy nie dochodzi do skutku z powodu braku lub zbyt słabej erekcji. Od 2010 roku zaburzenia erekcji są diagnozowane i leczone na podstawie odpowiednich wytycznych Europejskiego Towarzystwa Urologicznego, ale ich definicja nie uległa zmianie. W medycynie stan ten określany jest również jako zaburzenia erekcji; w potocznym języku używa się określenia "impotencja". Do psychologicznych czynników wyzwalających problemy z erekcją należą stres i problemy partnerskie. Ponadto wielu mężczyzn zbliżających się do połowy życia znajduje się w mniej lub bardziej wyraźnej fazie zmian. Depresja lub zaburzenia lękowe mogą również powodować zaburzenia erekcji. Fizyczne i psychiczne przyczyny zaburzeń erekcji nie mogą być zwykle wyraźnie oddzielone. Niezależnie od ich bezpośrednich przyczyn, zaburzenia erekcji zawsze wiążą się z pewnymi procesami neurobiologicznymi, które zostały wyprowadzone z równowagi. Krążenie krwi, muskulatura prącia, układ nerwowy oraz różne enzymy i posłańcy neuronów na poziomie komórkowym - wszystko to odgrywa rolę w osiągnięciu erekcji. Jeśli komórkowa kontrola erekcji nie działa już sprawnie, tkanka erekcyjna prącia nie jest już dostatecznie zaopatrywana w krew, nawet podczas podniecenia seksualnego, lub krew po zbyt krótkim czasie spływa z powrotem do żył. Erekcja o wystarczającej sile i czasie trwania, aby zakończyć akt seksualny, może wtedy nie być już w stanie się uformować.

Wielu mężczyzn jest bardzo niezadowolonych

Wielu mężczyzn jest bardzo niezadowolonych, gdy ich życie seksualne jest dotknięte zaburzeniami erekcji. Oni i ich lekarze często szukają przyczyny psychologicznej. W rzeczywistości jednak 80 procent przyczyn jest ekologicznych. Wysokie ciśnienie krwi i miażdżyca to najczęstsze skutki uboczne, podobnie jak cukrzyca i choroby neurologiczne. Zaburzenia erekcji, znane również jako impotencja, są ważnym sygnałem ostrzegawczym dla poważnych chorób, takich jak choroby układu krążenia czy cukrzyca. Dlatego mężczyźni, którzy doświadczają powtarzających się niepowodzeń w okresie 6 tygodni, powinni niezwłocznie poddać się kontroli zdrowotnej w odniesieniu do istniejących zaburzeń erekcji. Rozmowa wyjaśniająca z urologiem w ramach naszego badania kontrolnego dla mężczyzn jest pierwszym etapem badania. W ten sposób można ustalić czynniki ryzyka i wcześniejsze choroby. Badanie fizykalne i badania laboratoryjne (hormony, tarczyca, lipidy we krwi, cukier we krwi) służą do postawienia dalszej diagnozy - również przez internistę. Zmiany miażdżycowe w naczyniach krwionośnych są najczęstszą przyczyną tego typu zaburzeń krążenia. Wyjaśnia je badanie ultrasonograficzne naczyń szyjnych, ponieważ można tu wykryć zmiany w ścianie naczyń. W niektórych przypadkach cukrzyca, zaburzenia lipometaboliczne, przewlekłe zaburzenia czynności wątroby lub nerek mogą powodować zaburzenia erekcji. Po operacjach mogą zostać uszkodzone naczynia krwionośne lub drogi nerwowe, tak że dopływ krwi jest zaburzony lub impulsy nie są już przekazywane z powodu uszkodzonych nerwów. Przyjmowanie niektórych leków również może być przyczyną impotencji.