Abstynencja nie prowadzi również do braków fizycznych

Ogólnie rzecz biorąc, jeśli rzadko lub nigdy nie masz ochoty na seks i prowadzisz spełnione, zadowolone życie, to nie masz problemu, a już na pewno nie zaburzenia. Abstynencja nie prowadzi również do braków fizycznych, jak wynika z najnowszych badań przeprowadzonych wśród kobiet. Naturalny przypływ i odpływ pożądania w trakcie wielu lat wspólnego życia jest również całkowicie normalny, choć zwykle schodzi na dalszy plan. Znajomość rośnie z czasem, ale pasja niestety nie. W każdym razie badania pokazują, że przynajmniej do średnich lat utrata pożądania jest uwarunkowana czasem trwania związku. Ale nie tak bardzo według wieku. Jeśli wszystkie zaangażowane strony zgadzają się, że nie chcą uprawiać seksu, bezruch w związku nie jest problemem. Dotyczy to również osób, które dobrowolnie i szczęśliwie prowadzą życie w celibacie, ponieważ nigdy nie odczuwają pożądania erotycznego. Niekoniecznie są samotni, po prostu nie mają potrzeby seksualnej wspólnoty. Czują się z tym komfortowo i dobrze się bawią robiąc inne rzeczy - nawet jako para. Przecież seks nie jest warunkiem koniecznym dla miłości, czułości i bliskości. Jeśli nie lubisz czekolady, to też jej nie brakuje! Tak zwana aseksualność jest obecnie uznawana przez ekspertów za orientację seksualną, nie jest uznawana za zaburzenie funkcjonowania. Nie jest to zjawisko nowe: wybitnym aseksualistą był na przykład duński poeta Hans Christian Andersen, który pod koniec XIX wieku publicznie przyznał się do braku popędu: "Jest to niechęć do tych rzeczy we mnie, przed którymi moja dusza tak się opiera." Nikt nie wie dokładnie, ile osób żyje bezpłciowo. Nie ma na ten temat dobrych badań statystycznych, nie ma też oficjalnych świstków. Zgodnie z definicją aseksualnej sieci Aven, każdy jest aseksualny, kto tak się czuje w stosunku do siebie. Zmniejszony apetyt seksualny został oficjalnie zdefiniowany jako samodzielne rozpoznanie dopiero pod koniec lat 70. XX wieku. Rozumie się przez to, że ktoś nie ma lub ma subiektywnie zbyt małą ochotę na czynności erotyczne i że prowadzi to do problemów osobistych lub interpersonalnych. Za tym terminem kryją się różne, trudne do uchwycenia oblicza: pożądanie, pragnienie, fantazja, zainteresowanie, pobudzenie, popęd, motywacja, pragnienie. I oczywiście istnieje rozdźwięk pomiędzy wyobrażeniami osoby dotkniętej chorobą o tym, co jest ogólnie normalne, a tym, czego doświadcza i co robi w życiu codziennym. Tę lukę postrzegają jako niedostatek. Do dziś naukowcy nie są zgodni co do tego, jak precyzyjnie zdiagnozować niedobór apetytu jako dysfunkcję seksualną. Istnieją różne podejścia do badania przyczyn i leczenia. Od dobrych dziesięciu lat również przemysł farmaceutyczny prowadzi intensywne badania nad nowymi cudownymi lekami. Istnieje duży rynek dla szybkich napraw, które sprawiają, że chcesz czuć się dobrze. Eksperci są podzieleni w kwestii słabnącego apetytu na erotykę. Ale nie ma dwóch opinii o jednej rzeczy: Pożądliwość jest uważana za zaburzenie psychoseksualne, które jest bardzo trudne do leczenia. Zaczyna się to od tego, że uczeni spierają się o jego pochodzenie. Psychologowie przyjmują, że prawie wszystkie zaburzenia seksualne mają podłoże psychologiczne i/lub społeczne. Biologiczno-cielesni lekarze seksuolodzy w wielu przypadkach podejrzewają przyczyny organiczne lub przynajmniej także psychologiczne - skrzyżowanie biopsychospołeczne, że tak powiem.

Tutaj pojawiają się fantazje seksualne

Na początku jesteś w fazie pobudzenia. Tutaj pojawiają się fantazje seksualne, co powoduje uaktywnienie libido. Jeśli pojawia się potrzeba zaspokojenia seksualnego, wchodzisz w stan pobudzenia. U kobiety pochwa staje się teraz wilgotna i rozszerza się. U mężczyzny zwiększa się ukrwienie narządów płciowych i penis staje się wzniesiony. Aby zaspokoić Twoje pragnienie, strefy erogenne są teraz stymulowane. Jesteś teraz w tzw. fazie plateau. Tutaj wzrasta Twoje napięcie seksualne, co jest zauważalne np. poprzez wzrost pulsu, oddechu i ciśnienia krwi. Jeśli stymulacja jest kontynuowana, napięcie nadal rośnie, aż osiągniesz szczyt przyjemności. Jesteś teraz w fazie orgazmu i twoje napięcie seksualne rozwiewa się. Po gwałtownym spadku napięcia następuje faza rozluźnienia. Czujesz się zadowolony, a Twoje mięśnie się rozluźniają. Rozprzestrzenia się ogólne poczucie dobrego samopoczucia, któremu często towarzyszą uczucia szczęścia i euforii. Popęd seksualny kobiety jest silnie uzależniony od jej cyklu menstruacyjnego. Wahania w twoim pragnieniu są więc ewolucyjne i całkowicie naturalne. Z biologicznego punktu widzenia libido kobiety ma zapewnić zapłodnienie, a tym samym reprodukcję gatunku ludzkiego. Libido jest więc szczególnie aktywne w okresie owulacji, ponieważ w tym czasie jesteś zdolna do zapłodnienia, a szanse na poczęcie rosną wraz z częstotliwością stosunków seksualnych. Podczas owulacji, mniej więcej w połowie cyklu, wydajesz się szczególnie atrakcyjna dla swoich męskich towarzyszy. Uważa się, że Twoje ciało emituje feromony, aby wzbudzić pożądanie partnera. Po owulacji motywacja seksualna często gwałtownie spada u kobiet. Przecież natura przeznaczyła Cię do noszenia dziecka po zapłodnieniu, a potem do jego wychowania. Jeśli w ciągu miesiąca chwilowo nie odczuwasz pożądania, nie jest to zatem powód do niepokoju, lecz naturalny proces. Wiele kobiet odczuwa również silne pożądanie podczas miesiączki lub ciąży.