Co może być przyczyną zaburzeń erekcji?

Co może być przyczyną zaburzeń erekcji? Na to pytanie nie da się tak szybko odpowiedzieć, ponieważ powstawanie i utrzymywanie erekcji to złożony proces, którego przebieg może być zaburzony w wielu punktach. Aby zrozumieć, co prowadzi do zaburzeń erekcji, trzeba najpierw zrozumieć, jak dochodzi do erekcji. Kiedy jesteś pobudzony, twój mózg wysyła wiadomość chemiczną do naczyń krwionośnych w penisie. Powoduje to rozluźnienie tętnic w penisie i napływ większej ilości krwi. Kiedy krew znajduje się w penisie, ciśnienie powoduje, że krew osiada w tkance erekcyjnej (gąbczasta tkanka, która biegnie wzdłuż trzonu penisa). Dzięki temu penis staje się większy i następuje erekcja. Przepływ krwi do penisa ustaje po wytrysku lub po tym, jak nie jesteś już podniecony, a penis staje się ponownie miękki. Mówiąc najprościej, przyczyny zaburzeń erekcji (impotencji) można podzielić na dwie kategorie: Przyczyny fizyczne (organiczne) i przyczyny psychiczne (psychogenne). Przyczyny impotencji u mężczyzn są różne i w większości przypadków są również zależne od wieku. Często nie można jednoznacznie rozróżnić organicznych i psychologicznych przyczyn zaburzeń erekcji, ponieważ w wielu przypadkach występuje połączenie różnych problemów, które mogą wpływać na potencję mężczyzny. Co jednak powoduje impotencję? Leki są jedną z częstych przyczyn zaburzeń erekcji. Dlatego jeśli problemy z erekcją pojawiają się podczas przyjmowania leków, warto zajrzeć do ulotki dołączonej do opakowania przyjmowanego leku. Znane są głównie cztery przyczyny fizyczne (organiczne), które mogą powodować impotencję.

Do zaburzeń seksualnych w cukrzycy mogą prowadzić następujące przyczyny

Do zaburzeń seksualnych w cukrzycy mogą prowadzić następujące przyczyny: Poziom cukru we krwi, który jest podwyższony przez dłuższy czas, może uszkodzić nerwy i naczynia krwionośne. Zaburzenia krążenia i uszkodzenia nerwów mogą bezpośrednio prowadzić np. do nieosiągania erekcji, nie nabrzmiewania łechtaczki lub mniejszego odczuwania przez osobę dotkniętą chorobą. Problemy z funkcjonowaniem pęcherza z powodu uszkodzenia nerwów mogą również wpływać na seksualność. Dlatego należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi i dbać o to, by cukrzyca była dobrze kontrolowana za pomocą leków. Jeśli poziom glukozy we krwi jest podwyższony tylko przez krótki czas, zaburzenia seksualne mogą również zniknąć, gdy poziom wróci do normy. Przyjmowanie leków (np. przeciwcukrzycowych, przeciwnadciśnieniowych) może w pewnych okolicznościach wpływać na seksualność. W takim przypadku zawsze dobrze jest porozmawiać z lekarzem, aby móc ewentualnie przestawić się na alternatywne produkty bez tego efektu ubocznego. Zdecydowanie zaleca się, aby nie przerywać przyjmowania leków na własną rękę. Zaburzenia hormonalne mogą również prowadzić do dysfunkcji seksualnych. Mężczyźni z cukrzycą produkują mniej testosteronu. Brak testosteronu (hipogonadyzm) można skorygować za pomocą terapii hormonalnej. Choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca, często prowadzą do stresu psychologicznego u osób nimi dotkniętych, co może mieć również negatywny wpływ na seksualność. Nawet jeśli początkowo mówi się tylko o organicznych przyczynach zaburzeń seksualnych, należy wziąć pod uwagę również komponent psychologiczny. Bo organiczne problemy z seksualnością mogą być nasilone lub podtrzymywane przez lęk przed porażką, co prowadzi do błędnego koła. To błędne koło może zostać przerwane, jeśli osoby dotknięte chorobą poszukają pomocy. Ponieważ przyczyny dysfunkcji seksualnych mogą być wielorakie, przed rozpoczęciem terapii niezbędna jest dokładna diagnostyka.