wtorek, 28 marca 2023

Mięso lub rośliny: sportowcy na nowo definiujący białko i męskość

W niedawnym badaniu opublikowanym w czasopiśmie Appetite, naukowcy omówili punkty widzenia męskich sportowców dotyczące diet roślinnych i mieszanych. W 2018 roku ukazał się film dokumentalny "The Game Changers", w którym przedstawiono wybitnych sportowców, którzy twierdzą, że dieta roślinna może zwiększyć ich wydajność i zapewnić przewagę konkurencyjną bez białka zwierzęcego. Dokument rozgrywa się na tle zmieniających się dyskusji społecznych wokół konsumpcji mięsa. W ostatnich dekadach globalna produkcja i spożycie mięsa wzbudziły obawy o ich negatywny wpływ na środowisko naturalne, jak również na zdrowie ludzi. Mimo to, perspektywa sportowców niebędących fanami jedzenia w tej dziedzinie pozostaje w dużej mierze nieznana. W niniejszym badaniu naukowcy zbadali perspektywy sportowców na temat diet mieszanych i opartych na roślinach. Autorzy wykorzystali metodologię jakościową znaną jako podejście dużego Q, opisaną przez Brauna i Clarke'a. Na niniejszą metodologię wpłynęło również podejście Brauna i Clarke'a do refleksyjnej analizy tematycznej. Metoda analizy została oparta na założeniach teoretycznych, które mają implikacje metodologiczne. Do zbierania danych wykorzystano wywiady semiologicznie ustrukturyzowane. W sumie przeprowadzono wywiady z 13 zawodowymi i półzawodowymi sportowcami. Wśród nich siedmiu sportowców uczestniczyło w zawodach krajowych, a sześciu rywalizowało na arenie międzynarodowej. Trzech emerytowanych sportowców nadal jest zaangażowanych w swoją dyscyplinę poprzez trenowanie lub jako sportowcy rekreacyjni. W badaniu wzięli udział uczestnicy różnych europejskich narodowości i miejsc zamieszkania, w większości Holendrzy lub Finowie. Autorzy przeprowadzili wywiady w sposób półstrukturalny w okresie od marca do kwietnia 2021 roku. Wywiady miały na celu zebranie informacji na temat obecnej diety i nawyków żywieniowych uczestników, powodów i przekonań stojących za ich wyborami żywieniowymi, ich wiedzy i źródeł informacji na temat ich diety, czynników zmieniających ich przekonania i poglądy, historii ich diety, poglądów dotyczących innych osób oraz roli ich nawyków żywieniowych w ich sporcie. Rozmówcy byli proszeni o udzielenie wyczerpujących wyjaśnień dotyczących ich codziennych nawyków żywieniowych i stylu życia. Pytania były zadawane w sposób otwarty, bez kierowania. W wywiadach podkreślano znaczenie konkretnych pokarmów i składników odżywczych. Sportowcy omawiali swoje wybory żywieniowe pod kątem wartości odżywczych i praktyczności, wskazując, że postrzegają informacje żywieniowe jako jasne i odpowiednie dla ich potrzeb. Rozmówcy szeroko omawiali korzyści żywieniowe wynikające z diet roślinnych i zwierzęcych, a także ich wpływ na wydajność fizyczną, regenerację i ogólny stan zdrowia, szczególnie w odniesieniu do diet mieszanych i roślinnych. Dyskusje sportowców na temat informacji żywieniowych nie były ukierunkowane na konkretne tematy, wskazując na wspólny dialog na temat zdrowego odżywiania. Warto zauważyć, że sportowcy przedkładają białko nad inne mikroelementy, takie jak błonnik. Mięso jest uważane przez wielu mieszanych zjadaczy za kluczowe źródło składników odżywczych dla wydajności sportowej. Związek pomiędzy białkiem a produktami zwierzęcymi jest powszechnie akceptowany, ponieważ mięso jest powszechnie postrzegane jako podstawowe źródło białka w typowych dietach. Osoby odżywiające się w sposób mieszany traktują priorytetowo pokarmy pochodzenia zwierzęcego jako niezbędne dla ich wyników sportowych. Osoby odżywiające się w sposób roślinny (PBE) zakwestionowały pogląd, że mięso jest niezbędne do spożycia białka. Uznali, że istnieją inne źródła białka oprócz produktów zwierzęcych, ale nadal podkreślali znaczenie białka w swoim dyskursie. Diety oparte na roślinach (PBD) były postrzegane jako wysoce restrykcyjne przez osoby odżywiające się w sposób mieszany, które czuły, że PBD kłóci się z ich dążeniem do pozytywnej relacji z jedzeniem. Uczestnicy, którzy postrzegali PBD jako restrykcyjne, sami przestrzegali ścisłego reżimu żywieniowego, z precyzyjnymi pomiarami i ograniczonymi wyborami żywności. Niektórzy sportowcy z oddaniem przygotowywali dania mięsne, ale uznali, że gotowanie posiłków roślinnych jest zbyt pracochłonne. Badanie wykazało, że preferencje smakowe sportowców były ściśle związane z czynnikiem wygody w ich codziennej rutynie. Stwierdzono, że dania mięsne są wygodniejsze i bardziej smakowite w porównaniu z posiłkami roślinnymi, wymagającymi mniej czasu i wysiłku w przygotowaniu. Sportowcy zgłosili, że ich zdaniem dodatkowy czas i wysiłek wymagany przy posiłkach roślinnych może sprawić, że będą one mniej przyjemne.

poniedziałek, 27 marca 2023

Badanie opisuje nowatorską, nieniszczącą metodę ekstrakcji DNA ze starożytnych artefaktów kości i zębów

W najnowszym badaniu opublikowanym w Nature Journal naukowcy opisali nową metodę bezpiecznego uwalniania kwasu dezoksyrybonukleinowego (DNA) uwięzionego wewnątrz starożytnych artefaktów zębowych i kostnych, która została wykorzystana do analizy i identyfikacji osoby noszącej lub wykonującej wisiorek z zębem jelenia z okresu górnego paleolitu, znaleziony w Denisova Cave w Rosji. Zrozumienie kultury, strategii utrzymania i zachowań starożytnych ludzi z plejstocenu zależy w dużej mierze od informacji uzyskanych z artefaktów kostnych, zębowych i kamiennych z tej epoki. Chociaż takie artefakty są obfite, o ile nie zostały znalezione w rzadkich układach grobowych, nie jest łatwo powiązać je z konkretnymi osobnikami, co ogranicza nasze zrozumienie genetycznego rodowodu lub ról związanych z płcią w społeczeństwie ludzkim plejstocenu. Ponadto, nawet jeśli różne artefakty są znajdowane blisko siebie, mogą różnić się wiekiem o setki lub tysiące lat. Analiza artefaktów wykonanych z zębów lub kości jest obiecująca, ponieważ ich porowatość pozwala na przenikanie płynów ustrojowych, takich jak ślina, pot czy krew, a hydroksyapatyt w zębach i kościach absorbuje DNA i w pewnym stopniu chroni je przed aktywnością nukleaz i hydrolizą. Dotychczas jednak proces ekstrakcji DNA wiązał się z niszczącym pobieraniem próbek i ryzykiem zmiany okazów. W niniejszej pracy przetestowano cztery odczynniki jako potencjalne rozwiązania do nieniszczącej ekstrakcji DNA z wykorzystaniem paleolitycznych szczątków faunistycznych o podobnym kształcie i wielkości. Testowane odczynniki obejmowały tiocyjanian guanidyny, roztwór etylenodiaminotetraoctanu (EDTA), roztwór podchlorynu sodu oraz bufor fosforanu sodu z detergentem. Podczas gdy zabiegi z użyciem roztworu tiocyjanianu guanidyny i roztworu EDTA powodowały znaczne zmiany na powierzchni artefaktów, bufor fosforanu sodu i roztwór detergentu powodowały jedynie minimalne zmiany. Dlatego nieniszcząca metoda ekstrakcji DNA obejmowała seryjne inkubacje artefaktu w czterech różnych temperaturach w buforze fosforanu sodu. Protokół ten zastosowano do 15 okazów kostnych z jaskini Quinçay, uważanych za pochodzące z warstw technokompleksu châtelperroniańskiego i mające od 45 do 35 tysięcy lat, trzech zawieszek zębowych z początkowych warstw górnego paleolitu (45 do 43 tysięcy lat temu (ka)) oraz jednej zawieszki zębowej z jaskini Denisova, mającej od 39 do 34 ka. Stopniowa, kontrolowana temperaturą ekstrakcja DNA pozwoliła badaczom na monitorowanie różnych składników DNA uwolnionych podczas ekstrakcji, takich jak endogenne DNA, starożytne ludzkie DNA, środowiskowe DNA z osadów na artefaktach i zanieczyszczone DNA z obecnych materiałów. Frakcje DNA w buforze fosforanowym były następnie koncentrowane, izolowane i oczyszczane. Z wyekstrahowanych próbek przygotowano biblioteki jednoniciowego DNA, wzbogacone przy użyciu hybrydyzacji dla jądrowego i mitochondrialnego DNA i sekwencjonowane przy użyciu metod sekwencjonowania następnej generacji i sekwencjonowania typu shotgun. Wcześniej opublikowane procedury Basic Local Alignment Search Tool (BLAST) i MEtaGenome ANalyzer (MEGAN) zostały wykorzystane do przypisania jądrowego i mitochondrialnego DNA do klasyfikacji taksonów ssaków na poziomie rodziny. Dodatkowo, porównano pokrycie autosomów i chromosomów X przy użyciu danych z sekwencjonowania shotgun w celu określenia płci próbek ludzkiego DNA. Wyniki doniosły o odzyskaniu mitochondrialnego DNA jelenia i starożytnego człowieka z wisiorka zębowego z Jaskini Denisowej, za pomocą którego oszacowano wiek wisiorka na 19 000-25 000 lat. Dodatkowo, określenie płci przy użyciu sekwencji shotgun zidentyfikowało noszącą lub wykonującą wisiorek kobietę, która była genetycznie powiązana z osobnikami ze starożytnej grupy północnoeuroazjatyckiej, o których wiadomo, że istniały mniej więcej w tym samym czasie, ale wcześniej znajdowano je dalej na wschód w rejonie Syberii. Analiza genomu mitochondrialnego jelenia z powodzeniem zidentyfikowała gatunek jako Cervus canadensis, powszechnie znany jako łoś lub wapiti. Ta nieniszcząca metoda ekstrakcji DNA umożliwia wykorzystanie zębów lub artefaktów kostnych jako niewykorzystanego źródła DNA od starożytnych ludzi, którzy mogli wykonywać, obsługiwać lub nosić te artefakty. Metoda ta pozwala również na wnioskowanie o płci biologicznej i pochodzeniu ludzi, którzy posługiwali się tymi artefaktami, zapewniając lepszy wgląd w zachowania i kultury starożytnych ludzi. Stopniowe uwalnianie DNA w tej metodzie pozwala również na odróżnienie starożytnego DNA znalezionego głęboko w artefakcie od obecnego DNA, które mogło zanieczyścić artefakt lub DNA znalezionego w otaczających osadach. Dodatkowo, odzyskanie fauny z kości oraz ludzkiego DNA pozwoliło na niezależne oszacowanie wieku artefaktu.