Centers for Disease Control and Prevention (CDC) zaklasyfikowało Candida auris (C. auris) jako pilne zagrożenie publiczne ze względu na jego rolę w zwiększaniu śmiertelności, zdolność do utrzymywania się w środowisku szpitalnym oraz wysoką możliwość rozwoju oporności na leki. W szczególności, ostatnie badanie opublikowane w czasopiśmie Open Forum Infectious Diseases wskazało, że powierzchnie w pobliżu pacjentów z C. auris szybko ulegają ponownemu zanieczyszczeniu po czyszczeniu. Dotychczasowe badania nie wyjaśniły w wystarczającym stopniu środowiskowych rezerwuarów C. auris. Ponadto, w niewielu badaniach odnotowano powiązania epidemiologiczne związane z zakażeniem C. auris. C. auris jest gatunkiem grzyba, który rośnie w postaci drożdży. Jest jednym z niewielu gatunków z rodzaju Candida, które wywołują kandydozę u ludzi. W przeszłości zakażenie C. auris występowało przede wszystkim u pacjentów z chorobami nowotworowymi lub u osób poddawanych zabiegom przez rurki do karmienia. W Stanach Zjednoczonych (USA) pojawienie się C. auris zostało wyśledzone w Nowym Jorku, a nadzór nad tym zakażeniem grzybiczym skupiał się głównie na Nowym Jorku w celu wykrycia ognisk choroby. Ostatnio naukowcy zbadali związek między epidemiologią genomową a zakażeniem C. auris w zachodnim Nowym Jorku. W badaniu opisano pojawienie się C. auris u pacjenta hospitalizowanego w małym szpitalu środowiskowym w hrabstwie Genesee, Nowy Jork (NY). W styczniu 2022 roku, C. auris został wyizolowany z posiewu moczu 68-letniego mężczyzny w 51 dniu hospitalizacji. Pacjent ten nie miał znanych powiązań epidemiologicznych poza swoją najbliższą społecznością. Przed hospitalizacją nie był narażony na innych pacjentów lub członków rodziny związanych z zakażeniem C. auris. Pacjent nie miał w wywiadzie przeszczepu narządów, odleżyn, hemodializy, rurki do karmienia ani pobytu w domu opieki. Prowadził aktywny tryb życia z wywiadem łagodnej demencji naczyniowej. Był hospitalizowany z powodu zapalenia płuc i przepisano mu leczenie azytromycyną. Po hospitalizacji uzyskał dodatni wynik testu na obecność koronawirusa-2 (SARS-CoV-2) i był leczony deksametazonem (6 mg) codziennie przez 10 dni oraz remdesiwirem (200 mg) raz, a następnie 100 mg dziennie przez pięć dni. Ponieważ w badaniu radiologicznym klatki piersiowej stwierdzono konsolidację lewego płata, pacjent był dalej leczony empirycznie ceftriaksonem i azytromycyną. W związku z pogorszeniem się objawów oddechowych zastosowano wentylację nieinwazyjną ciśnieniem dodatnim, a następnie intubację dotchawiczą przez osiem dni. Udało się go ekstubować. Rozwinął gorączkę i otrzymał leczenie przeciwbakteryjne przez 73 dni. Pacjent miał cewnik moczowy i obwodowo wprowadzoną linię centralną w ramieniu przez 35 dni. Badanie posiewu mikrobiologicznego i poziom prokalcytoniny w surowicy pozostawały ujemne i w granicach normy. W 22. dniu hospitalizacji z próbek z układu oddechowego wyizolowano Candida albicans. W 51. dniu w posiewie moczu stwierdzono obecność opornego na azole C. auris. Wyizolowany C. auris (MRSN101498) został przekazany do Multidrug-resistant organism Repository and Surveillance Network (MRSN), gdzie wykonano sekwencjonowanie genomowe. Po wypisaniu pacjenta, pokój szpitalny został oczyszczony przy użyciu nadtlenku wodoru i kwasu nadoctowego, a następnie światła ultrafioletowego-C. Inni pacjenci, którzy dzielili pokoje z pacjentem z C. auris, byli badani pod kątem zakażenia. C. auris nie został wykryty w szpitalu społecznym w Zachodnim NY w ciągu ostatniego roku. Lekarze stwierdzili, że pacjent otrzymywał nadmierną antybiotykoterapię przez dłuższy czas. Badania genomowe wykazały, że sekwencja genomu MRSN101498 była blisko spokrewniona ze szczepem indyjskim z 2013 roku z niewielkimi różnicami genomowymi. Co ciekawe, w MRSN101498 stwierdzono mutację K143R w ERG11, która wiąże się z opornością na triazole u Candida albicans. Analiza polimorfizmu pojedynczych nukleotydów (SNP) w całym genomie podkreśliła również, że MRSN101498 był silnie genetycznie związany z czterema innymi izolatami, z marginalnymi różnicami. Izolaty te zostały powiązane z epidemią w marcu 2017 r. w szpitalu 47 mil na północny wschód od Rochester, NY. Na podstawie obecnych ustaleń jest wysoce prawdopodobne, że izolaty z zachodniego NY mają niedawnego wspólnego przodka. To studium przypadku jest ważne z kilku powodów, w tym braku powiązań epidemiologicznych z zakażeniem C.auris. Ponieważ raporty z sektorów wiejskich są rzadkie, badanie to dotyczy istotnego "martwego punktu" nadzoru. Jednakże, w obecnym badaniu nie udało się zidentyfikować potencjalnych rezerwuarów MRSN101498 w zachodnim NY. Sporobójcze środki dezynfekcyjne były nieskuteczne zarówno w przypadku Clostridioides difficile jak i C. auris. Jednakże, protokoły czyszczenia końcowego, które obejmowały naświetlanie promieniami UV i sporobójcze środki czyszczące, były w stanie skutecznie wyeliminować C. auris. Obecne badania podkreślają rolę nadmiernej ekspozycji na antybiotyki w powstawaniu C. auris. Wskazuje również na wyzwania związane z eliminacją grzybów z pomieszczeń szpitalnych. Autorzy zalecają odpowiednią antybiotykoterapię i procedury czyszczenia w przypadku patogenów lekoopornych.
