Awersja seksualna u kobiet to bardzo złożony problem

Awersja seksualna u kobiet to bardzo złożony problem, na który składają się czynniki fizyczne, psychiczne i związane z partnerem. Przyczyny medyczne są prawdopodobne, jeśli bezinteresowność trwa od dłuższego czasu, lub jeśli pojawia się nagle. Jeśli brak popędu seksualnego jest przyczyną, mówimy o zaburzeniu libido, które można leczyć farmakologicznie. Przyczyny fizyczne to przyczyny hormonalne, organiczne lub chorobowe. Jeśli kobieta ma zbyt mało męskich hormonów płciowych we krwi, ma to negatywny wpływ na jej libido. Jedną z możliwych przyczyn są tabletki antykoncepcyjne. Zawarte w nim estrogeny tworzą w wątrobie SHBG (Sexual Hormone Binding Globuline), który wiąże testosteron i tym samym tłumi libido. Jednak u kobiet w okresie menopauzy najczęściej występuje niedobór androgenów. Po menopauzie jajniki nie produkują już tyle testosteronu, a ochota na seks spada. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku kobiet, które miały usunięte jajniki. Jeśli ich brakuje, kobietom pozostaje jedynie ilość męskich hormonów produkowanych przez korę nadnerczy, co często nie wystarcza do utrzymania ochoty na seks. Inne operacje, na przykład na dyskach międzykręgowych lub jelicie grubym, mogą prowadzić do utraty wrażliwości. Jeśli narządy płciowe są nienaruszone, choroby takie jak cukrzyca, miażdżyca, nadciśnienie czy niedoczynność tarczycy mogą nadal zmniejszać ochotę na seks. Może to być również efekt uboczny niektórych leków. Innym źródłem niechęci seksualnej jest psychika. Może to być spowodowane chorobami takimi jak depresja lub psychoza, które mogą powodować objawy równie poważne jak właśnie wymienione czynniki fizyczne. Czasami jednak problemy mają swoje korzenie również w partnerstwie. Związek nie tylko cierpi z powodu braku zainteresowania seksualnego, może być również pierwotnie z powodu problemów w związku, jeśli pragnienie seksualności w partnerstwie maleje. Często w grę wchodzi również poczucie winy i presja na wykonanie zadania, które wzmacniają niechęć seksualną w błędnym kole. Dla powodzenia leczenia ważne jest precyzyjne określenie przyczyn w każdym indywidualnym przypadku. W naszej praktyce przywiązujemy więc dużą wagę do indywidualnej diagnozy.

Jest to niemal powszechna przypadłość wśród kobiet w świecie zachodnim

Jest to niemal powszechna przypadłość wśród kobiet w świecie zachodnim: według badań około jednej trzeciej z nich nie ma już ochoty na seks. W Niemczech w grupie wiekowej między 30 a 45 rokiem życia jest to nawet ponad 40 procent, a wśród osób powyżej 60 roku życia 86 procent kobiet cierpi na brak pożądania seksualnego od czasu do czasu lub na stałe. Wiele osób dotkniętych tym problemem rezygnuje z tego stanu, choć tęskni za intymnością i czułością i czuje się źle nie tylko z powodu ograniczenia seksualności, ale także z powodu zmęczenia, wyczerpania, utajonego smutku i braku napędu, które często temu towarzyszą. Spada ogólna jakość życia. Związki partnerskie również cierpią z powodu braku pożądania seksualnego. W praktyce każda kobieta ma swoją własną historię cierpienia. Na przykład 34-letnia pacjentka zgłasza, że jej ochota na seks osłabła dwa lata po tym, jak się zakochała. Od tamtej pory, jak mówi, nie było już tak miło. Martwi się o dalszy rozwój swojego związku partnerskiego. Inna pacjentka skarży się na wyraźny brak pożądania po tym, jak we wczesnych latach 40. musiała chirurgicznie usunąć oba jajniki. Okresowe wahania są normalne, ale jeśli kobieta chronicznie nie ma ochoty na seks, powinna zbadać przyczyny.